Resumen 2019

Hemos tenido un año bastante movido emocionalmente, pero Dios nunca nos dejó: Isaías 43:2

Samenvatting 2019

We hebben een bewogen jaar gehad. Bergen en veel dalen, maar God was erbij! Jesaja 43:2

Al finalizar el año 2019

Cuando el año está llegando a su fin, miramos "automáticamente" hacia atrás. Tuvimos un año en el que nos despedimos de papá Ger y hermana Ana, entre otros. Pero en el que también pudimos mudarnos a nuestra nueva casa y hacerla cada vez más habitable y mas "hogar". Un año en el cual se nos permitió visitar a los adolescentes en la jalca de Celendin y acercarlos mas a Dios y pudimos ver el trabajo de los niños y adolescentes en nuestra iglesia Bet-El creciendo poco a poco. 

Al mismo tiempo, nos preparamos para los proyectos de utiles escolares que ya están comenzando en enero, con los cuales queremos ayudar a niños y adolescentes de familias pobres a terminar su escuela y colegio. Esther y Christina ahora tienen vacaciones. Las clases iniciarán nuevamente en marzo. Christy acaba de cumplir 4 años. Aunque es pequeña, es una niña que sabe muy bien lo que quiere. Esther tiene casi 8 años y es una verdadera "hermana mayor" para Christy: la cuida. A Esther le gustaría llevar un curso de pintura durante las vacaciones y tal vez también pueda enseñarle a escribir Holandés, porque su lectura es excelente. Trabajamos mucho en el jardín con Christy; ella lo hace bien y hay mucho que hacer, porque la lechuga, el puerro y el maíz ya están creciendo rápidamente. 

Estamos extremadamente agradecidos por los amigos, la familia y las iglesias que nos apoyan. ¡Sin ustedes, este trabajo no sería posible y sin su apoyo, oración y amistad,la vida tendría mucho menos color! ¡Muchas gracias! 

Con Cariño, 

Wilfredo/Judith, Esther y Christina

Feestdagen 2019

Als het jaar bijna ten einde loopt, kijk je “automatisch” even achterom. We hebben een bewogen jaar gehad, waarin we afscheid namen van onder anderen vader Ger en zus Ana. Maar waarin we ook ons nieuwe huis mochten intrekken en steeds meer bewoonbaar en eigen maken. Waarin we tieners hoog in de bergen dichterbij God mochten brengen en we het kinder' en tienerwerk in onze gemeente Bet-El beetje bij beetje mochten zien groeien. Tegelijkertijd kijken we vooruit, naar de projecten die al alweer in januari van start gaan, waarmee we kinderen en tieners van arme gezinnen willen helpen hun school af te kunnen maken.

Esther en Christina hebben nu “grote vakantie”. In maart zullen de lessen weer van start gaan. Christy is net 4 jaar geworden. Al is ze wat lengte betreft klein, is ze een pittig dametje. Esther is bijna 8 en is een echte “grote zus” voor Christy: zorgzaam. Esther wil in de vakantie graag een verfcursus doen en misschien lukt het om haar ook Nederlands te leren schrijven, want lezen gaat uitstekend. Met Christy gaan we veel in de tuin werken; dat doet ze goed en er is genoeg te doen, want de sla, prei en mais groeien al hard.

We zijn enorm dankbaar voor vrienden, familie en meelevende gemeentes. Zonder jullie zou dit werk niet mogelijk zijn en zonder jullie steun, vriendschap en gebed zou het leven een stuk minder kleur hebben! Heel hartelijk dank! Klik op het filmpje.

Liefs uit PERU,

Wilfredo&Judith  Esther en Christina

Andere Links:

Schoolproject 2020

Nieuwsbrief november 2019

Schoolproject 2020

Tussen alle kerstvieringen door denken we vast vooruit.

Het schooljaar wordt hier nu afgesloten, maar in januari beginnen we weer met het project om arme kinderen te helpen hun school af te kunnen maken.

Dat doen we door schoolpakketten de geven van 15-20 euro per kind aan +/- 200 basisschoolkinderen en prestatiebeurzen voor +/- 20 tieners voor 100 euro per jaar.

Help je ook mee?

https://youtu.be/nMJWeACrlms

Met mandarijnen bouw je geen kerk... toch?

MET MANDARIJNEN BOUW JE GEEN KERK... TOCH?

Garage sale in BET EL

Garage sale

We hadden alle spulletjes mooi uitgestald in de kerk. Speelgoed, een oude TV, tweede hands kleren en nog wat schoenen. Esther en Christy zaten klaar voor de verkoop van popcorn en gelatine. We huren op het moment een ruimte voor de gemeente. Ook al hebben we een stukje grond kunnen kopen, bouwen is duur. Dus sparen we al een paar jaar om te kunnen beginnen aan het kerkgebouw en studentenkamers voor arme jongeren uit het binnenland. 

We waren nog maar net binnen toen we van onze penningmeester hoorden dat we waarschijnlijk in december het pand moeten verlaten. Dat is sneller dan gedacht. Zo snel stamp je geen gebouw van de grond. Wat moeten we dan? In ieder geval vandaag hard werken! 

Slechte zaken

Er kwamen weinig mensen langs. Een groot sportevenement in de stand had onze potentiële klanten weggelokt. Een oude man nam een jas mee, vrienden namen de TV mee en een jong gezinnetje vond een jurkje voor hun dochtertje. Maar de "zaak" liep niet erg goed. Een bakfiets reed langs: een man van middelbare leeftijd, die mandarijnen verkocht. Hij stopte en kwam binnen. Hij zag een mooi paar bergschoenen. 20 soles stond erop (5 euro). Hij probeerde af te dingen tot 10. Nou, dat is wel weinig voor goede bergschoenen, vond ik. "Wat heeft u mee?". 11 soles. Nou ja, beter iets dan niets. Onderweg naar buiten zag hij een warme trui hangen voor 10 soles. Hij keek nogmaals in zijn zakken. "Vijf" zei hij, "Ik betaal de rest met mandarijnen." Ik denk: 8 is toch wel het minimum. We hebben te weinig opgehaald en met mandarijnen kan ik geen kerk bouwen... Hij ging zonder trui verder op weg met zijn bakfiets. 

Prioriteiten

's Avonds bleef ik aan deze man denken. Aan de nood, die hij waarschijnlijk heeft... wat maken die 8 soles dan nog uit! Wat had Jezus gedaan? Was hij er niet voor mensen in nood? Nee, met mandarijnen bouw ik geen kerkgebouw, maar misschien wel Gods werk en daarmee Gods kerk! 

Esther en Christy verkochten popcorn en gelatine voor de kerk.

Ik zou willen dat ik kon zeggen dat ik deze man de volgende dag alsnog de trui kon schenken, maar helaas heb ik 'm niet meer gezien. Het heeft me wel door elkaar geschud en doen inzien waar onze prioriteiten soms liggen. Wij willen God dienen, in woord en daad en Zijn liefde niet alleen prediken, maar laten ZIEN.

Waar liggen jouw prioriteiten deze kerst? Cadeautjes, lekker eten? Of de geboorte van de Redder, die kwam, nederig en arm, om de lijden en Gods liefde te laten zien op een heel andere manier dan men had gedacht. “Leer liever om goed en eerlijk te zijn. Spreek eerlijk recht. Zorg voor de arme mensen en de weeskinderen. Kom voor de weduwen op.” Jesaja 1:17

PERSOONLIJKE GEBEURTENISSEN

Workshop over voeding en hygiëne voor kinder-eetzalen.

In oktober mocht ik, Judith, een workshop geven over het verbeteren van voeding en hygiëne in kinder-eetzalen van Pan de Vida. In Nederland weet de meerderheid wat “gezond eten” is en dat het belangrijk is je handen te wassen. Toch ontbreekt hier vaak die essentiële informatie, wat het verschil maakt tussen voeding en ondervoeding.

Esther en Judith in Piura, waar de workshop over voeding was. 

GEBEDSPUNTEN

Danken: 

*In oktober hebben we de laatste leidersconferentie van dit jaar gehouden. Naast theologisch onderwijs, hebben we tijd genomen voor zelfreflectie en gebed. Het was een bijzondere ervaring: emotioneel en geestelijk.

*Een groepje tieners is via de huiskring in de kerk gekomen. Hector doet wekelijks Bijbelstudie met hen. Abigail en Efrani zullen choreografie met hen instuderen voor kerst. Het is leuk te zien hoe ze elkaar aansteken.

Gebedstijd tijdens de conferentie met de leiders
van de kerkjes uit de bergen.

Bidden: 

*Eén van de leiders van de kerken van het binnenland vertelde ons over zijn zoon, die hij naar Cajamarca heeft gestuurd om te studeren. Hij wilde hem een beter vooruitzicht geven dan hard werken op het land. Helaas is hij gokverslaafd geraakt en heeft pas geleden ook een zoontje gekregen. Bid voor dit jonge gezinnetje. En bid mee voor Gods voorziening voor een studentenhuis met begeleiding voor deze tieners. 

*We schreven eerder over Edward en Ivey uit Venezuela. Bijna een miljoen Venezolanen wonen in Peru en werk is schaars. Ze hebben nu beiden werk, maar Edward slaapt soms maar 3 uurtjes per nacht, omdat hij overdag een baan heeft en ´s avonds zijn vrouw helpt in haar baantje in een restaurant, om rond te kunnen komen.

PROJECTEN

In het vorige blad schreven we over Efrani, die hard werkt om haar middelbare school af te kunnen maken. We hebben giften gekregen om haar vier maanden te kunnen laten studeren. Daar zijn we enorm dankbaar voor. In maart begint het nieuwe schooljaar en dan hopen we haar te kunnen blijven ondersteunen met 50 euro per maand. Wilt U daarover nadenken? 

In december moet BET EL het pand verlaten en hopen we een tijdelijk onderkomen te vinden, maar tegelijkertijd de bouw van het kerkgebouw en studentenhuis te starten. Wilt U daaraan bijdragen? Stuur een gift en vermeld (per mail) daarbij “Bouw Bet El – Peru”. 

Tieners tijdens de Dag van de Bijbel.
Efrani links boven en Hector rechts boven

Training voor Leiders van de bergdorpen

Naast de lokale Bijbelstudies in Sucre en Oxamarca, waarbij de leiders van de nabijgelegen kerkjes bijeen komen, organiseren we gezamenlijke Leidersconferenties in Cajamarca. Dit is belangrijk om de kerkleiders beter te kunnen toerusten en bemoedigen. De meesten van hen hebben de basisschool niet afgemaakt, werken de hele dag op het land en moeten 's avonds spreken in hun kerken. We proberen met deze conferenties handvatten te geven om te kunnen preken, beter leiding te geven en (huwelijks)pastoraat. We delen vandaag hun eigen getuigenis van de XIII Leidersconferentie, zodat je van hen zelf hoort waarom dit werk zo belangrijk is. 

Agustin tijdens een spelletje

Agustin (presbyter in Oxamarca): "In augustus dit jaar overleed mijn vrouw. Het is een moeilijke tijd voor mij. Na 53 jaar huwelijk, sta ik er weer alleen voor en was ik erg terneergeslagen. Ik wist ook niet of ik eigenlijk wilde komen. Toch voelde ik in mijn hart dat God zei dat ik moest komen. Gilmer belde me op dat hij al wegging en toen zei ik dat ik meeging. Toch kwam ik met de bedoeling het werk als presbyter over te dragen aan iemand anders. Ik voelde me niet meer bekwaam. De tijd hier samen heeft me weer opgepept; de batterij is weer geladen en ik weet dat, zolang de Heer me leven geeft, ik Hem wil dienen."

Domingo(rechts) tijdens de workshop

Domingo (voorganger in La Libertad): "Het valt niet mee om een preek te maken. Ik heb het nooit zo gedaan als dat we hier hebben geleerd. Ik heb er lang over gedaan, mijn hoofd deed gewoon pijn van het denken, we zijn een paar keer opnieuw begonnen. Maar ik ben erg dankbaar voor deze lessen, zodat we het Woord beter leren bestuderen en aan anderen kunnen leren."

Modesto: voorbede voor de kerken

Modesto (voorganger in Yanahuma): "Meteen als ik thuiskom, zal ik mijn vrouw meenemen naar de dokter. Ze is al een tijdje niet lekker, maar ik besteedde meer aandacht en geld aan mijn studerende kinderen. Ik heb hier ingezien dat ik niet voldoende voor haar heb gezorgd, dat ga ik nu doen! Bid alsjeblieft ook voor haar, ze heet Maria Victoria."

Gilmer (rechts) bestudeert
Bijbelstudiemateriaal

Gilmer (voorganger van Oxamarca): Gilmer is een man van weinig woorden en vooral daden. Het volgende vertelde hij dan ook niet zelf, maar hoorden we van iemand van zijn kerk. Gilmer is voorganger van de hoofdkerk in Oxamarca, maar ook verantwoordelijk voor het welzijn van 11 kerken in zijn regio. Hij heeft twee studerende kinderen in Cajamarca, wat het soms moeilijk maakt alle eindjes aan elkaar te knopen. Om die reden werd hem door zijn zussen aangeboden in Lima te kunnen wonen, met gegarandeerde betaalde baan. Toch heeft hij besloten in Oxamarca te blijven, een klein dorp in de bergen, werkend voor de Heer, voor de kerken en voor de kinderen die te eten krijgen in de eetzaal van Pan de Vida.

In november wordt Gilmer 50 jaar en wil de kerk hem in het zonnetje zetten, hem laten zien dat we hem waarderen en dat we ontzettend gezegend zijn met zijn toewijding. Tegelijkertijd bidden we dat zowel in Oxamarca als de buitenposten, jonge leiders op zullen staan om mee te lopen in deze weg en daarna het werk voort kunnen zetten.