Niets veranderd en toch heel ander vooruitzicht

Alweer februari… Zomaar ineens een maand voorbij en toch nog altijd panne op t werk, tenminste wat gaat over het loon van December. Velen van ons hebben onder druk toch het nieuwe contract getekend, waarbij er weinig verplichtend verband meer blijft tussen werknemer en werkgever, maar toch, we moeten ergens van leven. Dus tekenden we, maar toch geen loon: waarom? Omdat het pas in Januari getekend is en de betalingsregeling nu via een rechter moet gaan... dat kan nog even duren... en kosten. Hopelijk krijgen we vandaag Januari uitbetaald, en kunnen we daar t een en ander van doen: we hebben nu een huurhuisje en een bruiloft te betalen :)

Wilfredo werkt als Projectleider in een zes-maanden-project voor de gemeente van “Baños del Inca” en heeft om administratieve redenen ook December niet uitbetaald gekregen. Zijn contract mag wettelijk gezien pas vanaf januari ingaan, zelfs als hij al in December heeft gewerkt... weer een gedoe.

Nu we in Cajamarca toch getekend hebben denk ik af en toe, hadden we dat maar meteen gedaan, hadden we nu al deze ellende niet moeten doorgaan. Maar aan de andere kant leer je zoveel van hoe de maatschappij in elkaar zit, hoe mensen wel of niet samen werken, recht en vooral onrecht. Voor onze afdeling heeft het positief bijgedragen aan de sfeer onderling: allemaal in hetzelfde schuitje en meer vertrouwen; een thema dat altijd in deze streek best moeilijk is, gezien er veel verraad en eigen belang meespeelt in veel keuzes. Het is individualisme maar anders dan in NL: jaloersheid speelt een grote rol, wat een ander krijgt kan jij niet meer krijgen (vooral werk, inkomen, spullen), toch ook de wet van de sterkste (lees: sluwste).

Toch hoeft dit niet altijd op te gaan, zeker met vrienden van de kerk, waar ik in de loop der tijd echt een tweede familie heb mogen ervaren. Zeker toen het zo slecht ging met mijn moeder en die in Bolivia was: zowel Nederland als hier in Perú leefde iedereen heel erg mee!! Ik ben heel erg blij mijn ouders weer dichtbij te mogen hebben, al heeft mijn zus Sanne erg goed voor ze gezorgd en ze hier te gemakkelijk in de dagelijkse taken rollen, wat juist voor mijn moeder niet de bedoeling is. Het valt haar niet erg mee te accepteren dat ze gelimiteerd is en dus veel moet afstoten: niet alleen nu om het later weer op te pakken, maar juist VANAF NU en steeds meer zodat een ander het oppakt. Ze heeft dagelijks twee uur fysiotherapie en moet eigenlijk ook twee uur extra overdag rusten om het lichaam de kans te geven weer goed te genezen... dat valt niet mee, maar we zijn velen die erop toezien ;) Blijf bidden voor volledig herstel!

Juist om deze reden, omdat er nog best wat blijft liggen en het werk in het binnenland weer begint, zijn we aan het kijken naar de mogelijkheid of ik wat meer kan steunen in het werk (administratief, voorbereidend en organiserend) met de kerken in het binnenland – de Campo. Hiervoor moet het thuisfront van Nederland er natuurlijk achter staan en zou het voor mij een uitdaging zijn, beetje bij beetje mijn eigen thuisfront op te kunnen bouwen en daarmee steeds meer uren te besteden in de voortgang van dit belangrijke werk. De milieuwereld is, zoals jullie wel weten, ook mijn passie en we willen zien of we beide kunnen combineren zodat ik ook de contacten van het werk op de Burgerlijke Gemeente kan gebruiken voor het verbeteren van de leefomstandigheden van de arme boeren in het binnenland, waar mee mijn ouders al jaren werken.

Toen ik met de Directeur en mijn directe baas ging praten over het stoppen bij de gemeente, waren ze er niet erg blij mee en boden ze aan te onderzoeken of ik dan drie dagen in de week zou kunnen werken: iets wat hier niet erg gewoon is, gezien er niet gekeken wordt naar productiviteit, maar alleen je uren maken en niets meer. Ik was erg blij de waardering te merken voor wat ik deze twee jaar heb kunnen opbouwen. Nu is het dus afwachten of de personeelsafdeling het accepteert, gezien ze, zoals jullie wel gemerkt hebben, niet erg flexibel zijn. Voordeel voor mij is dat de Directeur van de Milieuafdeling een goede vriend van de Burgemeester is, en zo wordt nou eenmaal alles hier bepaald. Daar houden we rekening mee en maken we gebruik van :)

Dus vanaf maart hopelijk half om half werken: 3 dagen milieuafdeling - en 3 dagen ontwikkelingshulp voor het binnenland van Cajamarca-Perú.

Gezondheid Moeder

Kijk op: http://gerenfroukje.blogspot.com/

Lieve mensen,

Onderstaand verslagje van de laatste week en de thuiskomst in Cajamarca is misschien interessant om voorlopig het onderwerp Froukjes gezondheidsproblemen in de koelkast te zetten

Van de vakantie in Bolivia hadden we ons iets anders voorgesteld, maar soms lopen de dingen niet zoals we hopen of denken. Zoals de meesten ondertussen wel weten kwam ik na 2 dagen Bolivia al voor 2 weken in het ziekenhuis terecht. Achteraf is de diagnose een optelsom van verschillende dingen geweest. Doordat adequaat is gereageerd konden we vandaag op de geplande datum weer naar Perú vliegen. Gelukkig hebben we nog en paar leuke dagen gehad met Sanne, Marco en Marisa. Zoals Sanne zei was het het belangrijkste dat we even bij elkaar waren.

Met een stapel MRI's, en andere onderzoeken zijn we teruggekeerd. De bedoeling is nu dat er morgen een strategie wordt opgesteld met Rubby, de rehabilitatie-arts en de fysiotherapeute van Ger. Voorlopig krijg ik dan fysiotherapie, ondersteund met medicijnen en later aangevuld met oefeningen. Op die manier moeten de spieren weer enigszins onder controle komen. Vooral vragen we om gebed voor herverdeling en aanvulling van taken. Er zijn veel mogelijkheden, maar we willen wel de juiste beslissingen nemen. Ik moet nog veel rusten en om een nieuw levensritme aan te leren zal niet mee vallen.

Ongelooflijk hartelijk bedankt voor alle gebeden, maar ook de mailtjes en telefoontjes, want die hebben heel erg goed gedaan op momenten dat het niet makkelijk was.

Hartelijke groeten,Froukje

Kijk op: http://gerenfroukje.blogspot.com/

Gezegend 2009

Aan de andere kant van het jaar, én aan de andere kant van de oceaan, willen we jullie een heel Gezegend Nieuw Jaar toewensen, daarin worden alle goede wensen begrepen die een mens zich zou kunnen wensen :) Tegelijkertijd willen we gebed vragen: allereest voor m´n moeder die samen met mijn vader op bezoek ging naar mijn zus, Sanne en haar familie in Bolivia. Ze werd snel ernstig ziek en zwak en heeft bijna twee weken in het ziekenhuis doorgebracht. Het blijkt een samenloop van lichamelijke complicaties, die door chronische stress verergerd zijn; en dus moet ze nu heel erg rustigaan doen, en tegelijkertijd veel medicijnen nemen. We zijn God dankbaar voor de vooruitgang in deze dagen en voor alle mensen die intensief meeleven, maar blijven ook vragen om gebed zodat het herstel volledig zal zijn ÉN er ook andere werkers zullen opstaan om deel van het hoog-nodige-werk over te nemen en voort te zetten. Daarnaast ook graag bidden voor onze werksituatie. Wilfredo en ik werken op verschillende burgerlijke gemeentes en helaas lijkt het er soms op, dat de staat zich vooral bezig houdt met mensen instabiliteit te brengen, terwijl ze wel van het werk willen profiteren. Wilfredo is, God dank, sinds december weer aan het werk en verantwoordelijk voor een project voor "platte"landsontwikkeling - grasverbetering. Toch heeft hij nog steeds geen contract en wilden ze nu een contract vanaf januari 2009 geven, en dan voor drie maanden, in plaats van de zes maanden, dat het project duurt. Gelukkig hebben we hoop, want die gemeente is klein en projecten worden over het algemeen beter uitgevoerd, want het geld is ervoor opzij gelegd. Het kost alleen heel wat pijn en moeite om je rechten te doen gelden. In de gemeente Cajamarca is het probleem groter. Omdat we vanaf juli geen contracten hebben gehad, maar wel door hebben gewerkt, hebben we volgens de wet automatisch een "stabiel contract". Dit betekent dat ze ons ook zouden moeten verzekeren en recht op vrije dagen zouden hebben: iets wat ze als gemeente niet willen aanvaarden, ook al werk je er al jaren (sommigen van mijn collega´s al 10 jaar!). Omdat ze daar van de burgerlijke gemeente te laat achter kwamen, willen ze nu iedereen dwingen een contract te laten tekenen (terugwerkend juli-december) waarbij je dit alles én de stabiliteit verliest en weer per drie maand wordt aangenomen, zonder verzekering of andere rechten zoals hiervoor. Als je niet tekent, wordt december niet uitbetaald... dus hebben velen van ons nu geen loon gehad, en anderen hebben uit nood toch getekend. We hebben met veel collega´s een advocaat gevraagd hoe dit nou zit en een officiële brief opgesteld dat ze ons MOETEN uitbetalen en anders ze ons schadevergoeding moeten geven... ben benieuwd hoe dit afloopt, omdat, ook al het loon zou worden uitbetaald, we in januari misschien hetzelfde krijgen... als we er dan nog zijn... Toch blijven we vertrouwen op God. Het is misschien raar, maar juist in deze situatie, omdat je weet dat niets in deze wereld echt zeker is, weet je dat de ontwerper van onze natuur en onze Vader, wél weet waarom alles gebeurt en vooral je leert hoe je er sterker uit komt: geen slachtoffers, maar OVERWINNAARS zijn! Liefs Judith en Wilfredo

Onze kerstmaaltijd

Dit jaar hebben we een beetje anders kerst gevierd: met z´n tweeën! Gezien mijn ouders in Bolivia zijn en de ouders van Wilfredo naar familie in Baños del Inca (een dorp bij Cajamarca) gingen, hebben we samen lekker rustig in vrede kerst gevierd :) Kerst wordt in Perú voornamelijk de 24ste gevierd, net als alle verjaardagen, vieren en feliciteren ze de jarige precies om middernacht... en omdat het de verjaardag van de Here Jezus is, wordt dat ook zo gedaan. De familie komt bijeen, wacht tot 12.00 AM, feliciteren elkaar allemaal, soms steken se vuurwerk af en gaan dan pas samen eten, ná middernacht. Omdat we allebei woensdag nog hadden moeten werken en erg moe waren, zijn we een beetje van de Peruaanse traditie afgeweken en samen, in een mooi versierd huisje, heerlijk gegeten aan onze geïmproviseerde tafel en gaan rusten vóór die tijd. Om middernacht nog wel telefonisch gefeliciteerd en de dag erna pas de families persoonlijk gaan groeten en omhelzen om de verjaardag van de Redder te vieren.

Geknutselde Kerstgroet

Ecologische Kerst

In Latijns América en Cajamarca is het gewoon een "Nacimiento" (geboorte) te maken, waarin de geboorte van Jezus en de gebeurtenissen er omheen op allerlei manieren worden uitgebeeld. Er worden ware kunst-stukken gemaakt, maar vaak wordt er ook veel uit de natuur in huis gehaald, zodat de schade - door de omvang van de exploitatie - soms groot is. Hieruit ontstond het idee een alternatief voorbeeld te maken. Veel knutseluren verder, vinden jullie hier het resultaat van de "Nacimiento" die ik voor ons kantoor heb gemaakt.

Achtergrond: Geverfde suiker- en cementzakken Personages: Yoghurt-flessen bekleed met stukken stof, hoofden van krantenpapier, omdat piepschuim niet afbreekt en ook niet kan worden ge-recycled. Kribbe: CD-doosje bekleed met hout-afval en binnenin industrieel textiel-afval Dieren: Koe en schaap: plastic flessen bekleed met stukken textiel en katoen. Kippen: Geknipt uit doosjes van bouillonblokjes. Plantjes: Bladeren van de ananas (die lijken op een kaktus-plant) in afgeknipte plastic flessen Plant “mosquito” die werd verwijders tussen bakstenen, gepresenteerd op en oud bord. Huis hangplant “chupalla” die snel groeit, gepresenteerd op en oud bord. Boompjes en sterren van papier: van theezakjes gemaakt (origami). Plastic boompje: van groene PET-flessen David-ster en kleinere sterren: van Tetrapak of brick (waar sappen in verkocht worden) Slingers: Kinderen en engeltjes geknipt uit chips-zakken. Muizentrapje gemaakt van chipszakken. Gekrulde slingers van tetrapak. Klokken: van PET flessen en linten. “Kroon”: van CD, linten en Denenappels. Dak en hekje: gemaakt van geverfde WC-papier cartonnen

Het "Zwitserland" van Cajamarca

Maandag was het hier een vrije dag en vonden we dat we weer eens frissere lucht moesten ademen. Eigenlijk schandalig, dat we dat redelijk dichtbij hebben en niet vaak genoeg doen. Nou hebben we geen recht op vrije werkdagen, maar volgens mij hebben we hier wel iets meer nationale feestdagen door de officiële katholieke feesten.

We zijn naar Llacanora geweest, ze noemen het hier ook weleens "het Zwitserland van Cajamarca", omdat het altijd een groene vallei heeft, ook in de droge tijd (juni-augustus). Daar zijn twee watervalletjes en een mooie omgeving zoals jullie hier ook kunnen zien. Het is zo´n 25min (13km) van Cajamarca af en er gaan altijd van die combi-busjes heen... wel even proppen zoals gewoonlijk, maar erg de moeite waard.