Bid AUB mee...

´k Heb vandaag te horen gekregen dat het contract van degenen die dit jaar begonnen zijn te werken bij de Gemeente van Cajamarca, deze maand afloopt... dus thuis zonder inkomen tot nader order. Ik had al zoiets gehoord van commentaren in de "wandelgangen", maar het is toch weer een confrontatie met de harde realiteit: eeuwige onzekerheid en ongerechtigheid. Het gaat erom dat we net niet een heel jaar in dienst zijn geweest, om daarna nog steeds zonder ergens recht op te hebben te blijven werken ALS we teruggeroepen zouden worden. Het tweede doel is er mensen uitwerken, want er zijn te veel in dienst en dan gaat het niet om hoe je werkt maar om wie je kent... Al met al dus weer erg veel onzekerheid en daar is waar ik het meest van baal: zijn het een paar dagen, week of maand of is het misschien helemaal klaar... op zich misschien wel beter als je bedenkt dat de pijn en moeite niet gewaardeerd wordt: niet financieel en niet moreel... maar dan wel graag gebed voor ander werk, anders kan het verblijf in NL voor de bruiloft van mijn zus in mei 2008 nog heel moeilijk worden, want het lokale vervoer in NL is voor ons inkomen erg duur... en natuurlijk toch hier iets kunnen opbouwen op ten duur... of ergens anders... dat GODS WIL en de juiste weg OVER-DUIDELIJK mag worden op alle fronten.

Amen

KERST - NAVIDAD

KERST THUIS BIJ FAM. PRAKKEN en KLEINWOLTERINK (mn zus en co)
NAVIDAD CON FAMILIA PRAKKEN Y KLEIN (mi hermana y fam)














KERST THUIS BIJ FAMILIA CHUQUIRUNA (van Wilfredo)
NAVIDAD CON FAMILIA CHUQUIRUNA (de Wilfredo)

Het volk, dat in duisternis wandelt,
zal een groot licht zien;
degenen, die wonen in het land van de schaduw des doods,
over dezelve zal een licht schijnen. Js. 9:2

El pueblo que andaba en la oscuridad vio una gran luz; una luz ha brilladopara los que vivían en tinieblas. (Is. 9:2)

Broeders en broedsters

Zomaar wat foto´s om "onze kerk" te laten zien... en wat foto´s van de kerkjes waar mijn ouders mee werken... zoals Elly en Rickert zingen: en toch zijn we broertjes en zusjes... Cajamarca en het binnenland, Nederland en Perú.

Sinterklaas in Perú

Sinterklaas is gelukkig ook in Perú geweest,
We kunnen toch niet laten varen zo´n belangrijk feest.
Met eigen gebakken pepernoten en spekulaas,
Hebben we kunnen genieten van de “oude baas”.

Het feest was compleet met pakjes en gedichten,
De blijdschap was te zien op alle gezichten.
Wat kent hij ons goed die beste man,
Ieder jaar zulke rake dingen over jan en alleman!

Zelfs hier in het verre zuiden hebben we hard gezongen,
Al klinken de woorden soms als vreemde tongen.
Het valt toch niet mee om “Zwatrte Piet” en “kapoentje” te zeggen,
Voor onze vrienden hier, zelfs als we het hele verhaal uitleggen.

Nu bent u weer naar Spanje vertrokken met de boot,
Al heb ik u daar nooit gezien en mocht ik niet op schoot.
Soms vraag ik me af of dat wel een thuis is voor een Sint als Gij,
Al denk ik dat u waarschijnlijk een wereldburger bent zoals wij.

Dank U Senterklaasye

Een stukje van mij gaat mee

We hebben Anja vanochtend op het vliegtuig gezet... weer afscheid nemen: je zou denken dat we inmiddels hier wel aan gewend zijn, maar niets is minder waar... maar je leert wel ieder moment iets intenser te genieten van het samenzijn als dat door tijd en afstand moeilijk is... en dat heb ik ook zeker gedaan!!! Was de aardbol maar iets kleiner, maar dan vallen we er met velen af geloof ik :)

Afgelopen weekend zijn we naar Trujillo gegaan en hebben we echt genoten van zon, zee en strand... dus de velletjes hangen nu wel aan het gezicht hihi. Gewoon weer even lekker helemaal wegwaaien aan zee en ook cultureel bezig zijn!









Verder heb ik Anja een dagje meegenomen naar het werk van een herbebossings-project. In de vallei van Combayo zijn er drie boomkwekerijen van de gemeente Cajamarca (waar ik voor werk) om acht stroomgebieden in de bergen te herbebossen. Dit veldwerk hoort niet bij mijn beleidmaken of milieu-educatie natuurlijk, maar we mochten een dagje mee en die vallei (dichtbij de vallei van de stad van Cajamarca) is erg groen en mooi. Anja heeft daar voor het eerst echt bergwater uit een beekje gedronken en dat was natuurlijk een hele belevenis. Het hele gebied zit vol waterbronnen die niet goed benut worden en in het project is ook het maken van waterreservoirs inbegrepen. Het is altijd vechten tegen de politieke interesses want ook al is dit natuurlijk ontzettend nuttig, er is altijd tegenstand als ze er zelf in de gemeente niet beter van worden en het niet genoeg zichtbaar is voor de kiezers.

De organisatie van onze afdeling is nu weer erg onzeker aangezien er weer allerlei leidinggevenden zijn veranderd. Als er een baas wordt veranderd, komt hij met zijn eigen mensen en gaan er dus een heleboel weer weg. Aangezien er op papier geen werkverband is voor meer dan een maand en iedere maand het contract is alsof je net binnenkomt, kun je niet veel meer doen dan vertrekken. In januari wordt er nogmaals besloten wie gaat en blijft, omdat iedere burgemeester zijn kiezers belooft werk te geven en dus gaat iedereen van de vorige partij er weer uit. Omdat ik niet politiek-aanhanger ben en omdat ik vaak tegen-advies geef op basis van de milieu-wetgeving val ik niet altijd erg goed in de smaak bij de wethouders, dus we zullen zien... maar mijn dignity als professioneel blijft in stand en dat is voor mij belangrijker.


Anja hier hebben, heeft me weer laten zien wat ik zo ontzettend mis: de diepere vriendschappen die hier door verschillende factoren, van desorganisatie en wantrouwen moeilijk zijn op te bouwen. Het werk is moeilijk, maar ook weer een uitdaging, de economische situatie blijft onzeker, maar daar moet je zelf langzaam zekerheid inbouwen door bijvoorbeeld eigen projecten en eigen bedrijf, het weer is natuurlijk altijd beter dan in NL en de bergen blijven me fascineren... het sociale leven is wat hier zo laag is: iedereen is ontzettend vriendelijk en gastvrij, maar diepgang durven ze niet aan. Bid hier aub voor: voor mij, maar ook voor de kerk en de maatschappij... het is zo belangrijk om te leren om als team te werken, elkaar te steunen en samen vooruit te komen op sociaal, economisch en geestelijk gebied.

Feestje...

Verjaardag 16/11/2007

Post

OH!!! Ik wilde nog wel even wat zeggen en dat mag zeker niet vergeten worden: ik vond het ontzettend leuk dat verschillende mensen Anja een kaartje hebben meegegeven. Een mailtje, een SMSje of een kaartje is echt ALTIJD heel erg bemoedigend!! Dankjulliewel voor de zorg, de gebeden, de verschillenden manieren van dat te laten blijken, zelfs telepatisch :)

Dikke knuffel ook voor jou,

Judith