No greater love...

Gisteren was het talentenfestival van de school van Esther. En wat hebben we mooie talenten gezien! Dit was van de kleuterschool. Esther had de hoofdrol. Trotse mama!

Binnenstebuiten

Tegenslag

“We hebben in totaal 13 op de lijst staan,” zei de voorganger van Sucre. Maandag belden we op, want vrijdag begon het jeugdweekend. De grens is altijd 60 deelnemers, omdat het anders echt te veel is voor ons (nog) kleine team van 3 mensen. Vorig jaar kwamen er bijna 70 en dan is de persoonlijke aandacht die we kunnen geven te weinig. We waren dan ook stomverbaasd dat er vanuit Sucre 8 waren en vanuit een ander dorp 5, dus 13 op de lijst... we rekenden voor dat weekend ook op de oppas voor Chris, want met haar anderhalf jaar en zin om de wereld te ontdekken, is het niet te combineren met een intensief programma. Een dag later hoorden we dat de oppas van Chris dat weekend niet kon. Toen ook nog ons derde teamlid zou af moeten haken door problemen op zijn werk, konden we niet anders dan bidden en anderen vragen om gebed. Er was een strijd gaande rondom de organisatie van dit jeugdweekend en die strijd zijn we aangegaan!

Verandering

We hebben vaak thema´s aangekaart als: “normen en waarden” en “ware liefde”, maar alles wat alleen maar uiterlijk correct gedrag is, verandert als je weggaat of anderen je niet zien. Veel van deze jongeren zullen later naar de grote stad vertrekken om te studeren of werk te zoeken. De meeste van hen gaan zelfs naar de miljoenenstad Lima. Ook al is het deel van het hetzelfde land, is het een andere cultuur en ze leren andere vrienden kennen. Dat is anders leven, denken en doen. Het geweten kun je vervormen, mits de verandering diep van binnen is gebeurd. Alleen een persoonlijke ontmoeting met Jezus kan je leven zo veranderen, verbeteren en verankerd in de waarheid doen staan. Dit kunnen ze meenemen, waar ze ook naartoe gaan. Het thema van het weekend was nu: IK GA HEM ONTMOETEN!

Ook al wisten we niet hoeveel er uiteindelijk zouden zijn, hoopten we dat er 40 jongeren zouden zijn om ze het evangelie duidelijk uit te leggen. Dat God levens verandert, dat God geneest, herstelt, vergeeft, dat niet alles ineens makkelijk zal zijn, maar dat leven met Jezus je verrijkt en je sterk maakt. Donderdag, één dag voor de aanvang van dit weekend, hadden we drie mensen die op verschillende momenten op Chris konden passen waardoor ze thuis kon blijven, had Abner gemeld aan zijn baas dat het nodig was dat hij meeging, ook was het een risico dat hij zijn baan kwijt zou raken en was de lijst deelnemers tot 54 gestegen!! De volgende avond zaten we met 55 jongeren in de kerk in Sucre. 

Openheid

We voelden de spanning, de geslotenheid van deze jongeren. Ze kletsten wel onderling, klierden en speelden, maar echt persoonlijk contact kregen we niet. Zaterdag hebben we een sport en spelmiddag gehad. Een gezin uit Nederland, dat twee weken met ons werk meeliep, heeft die middag verzorgd. Daarbij kwamen ze een beetje los. Zondagochtend hebben we het over vergeving gehad en over bevrijding van lasten uit het verleden. De Heer leidde het op een bijzondere manier, dat we in kleine groepjes hebben kunnen bidden en voor veel - op verzoek - ook persoonlijk. Het was de eerste keer, dat we het op deze manier deden, omdat het grote groepen zijn en ons team beperkt. Maar toen begrepen we waarom het eerst zo beladen had gevoeld. De verhalen van gebroken gezinnen, verlaten kinderen, geweld in huis, seksueel misbruik en overspel raakten ons diep. Je voelt je soms machteloos, maar tegelijkertijd dankbaar dat ze je in vertrouwen nemen en we samen kunnen bidden. De lokale voorganger, Marciano, heeft de namen opgeschreven van degenen die graag nazorg zouden willen. We blijven voor ze bidden. Bid je mee voor de jongeren in de Peruaanse Andes?

Fam Wolters uit Enschede-Nederland

Derde van links is Felix, jeugdleider van Sucre
Derde van rechts is: Jhonatan. Hij kwam uit Lima,
ruim 20 uur met de bus, voor dit jeugdweekend.

Aanbidding

Sport en spel

Groep die deelnam aan het jeugdweekend

Anders denken, anders doen.

Geraakt door een radioprogramma 

Hector is in La Quinua opgegroeid. Dit is een van de 16 dorpen van het district Oxamarca, waar we al sinds 2006 jeugdweekenden doen. Om naar La Quinua te gaan, moesten we altijd een paar uur omhoog lopen. We zijn er een paar keer geweest om de jeugdgroep daar te bezoeken, maar in die tijd deed Hector nog niet mee. Hij wilde niet veel met de kerk te maken hebben, had problemen thuis, keerde zich tegen zijn ouders en familie. Na de basisschool ging hij in Oxamarca naar de middelbare school, omdat er nog geen school was in zijn dorp. Eindelijk kon hij doen en laten wat hij wilde, want er was niemand die hem kon controleren. Dit had als gevolg dat hij bleef zitten. In de tussentijd was er een school in La Quinua gebouwd en moest hij terug naar huis, al had hij daar weinig zin in. Op een dag was hij, zoals altijd, aan het zoeken naar muziek op de radio, maar bleef ineens steken bij een preek. Het was of die woorden allemaal over hem en voor hem waren. Toen wist hij wat hij moest doen, hij gaf zijn leven aan God en vroeg Hem om hem te leiden in alle keuzes die hij verder zou moeten maken. Om te beginnen met het herstellen van de relaties binnen de familie.

Leegte

Hector maakte de middelbare school af en kwam naar Cajamarca om verder te studeren. Zelfs in de keuze van opleiding en Universiteit heeft hij duidelijk Gods leiding ervaren. Na een moeilijke tijd van beproeving en verleiding in de stad, besloot hij toch weer op zoek te gaan naar een kerk. Hector had gemerkt dat feesten of relaties met meisjes die leegte in hem niet konden vullen. Hij was de vrede kwijt geraakt, die hij ervoer toen hij besloot Jezus te volgen. Hij bad tot God en die maakte hem beetje bij beetje duidelijk wat hij moest opruimen in zijn leven.

Terug naar Oxamarca

Toen Hector in de gemeente Bet-El kwam, zag hij een vrouw vooraan spreken en ging ervan uit dat zij de voorganger was. Tijdens het verjaardagsfeest van de kerk in maart, toen wij in Nederland waren, werd een groet van de ons gepresenteerd. “Hé”, zei hij, “die ken ik!” Ooit was hij bij een jeugdweekend geweest in Oxamarca. Dat was hij nooit vergeten.

Twee weken terug hebben wij hem mee terug genomen naar een jeugdweekend met 55 jongeren. Dit keer om mee te helpen. Het thema: ik ga Hem ontmoeten. Want zonder een persoonlijke ontmoeting, een vriendschap met Jezus, zijn alle veranderingen uiterlijk en normen en waarden veranderlijk. Hij heeft nu zijn getuigenis met zijn dorpsgenoten mogen delen. Wat zijn Gods wegen toch wonderlijk!

Vergeving

Groepsfoto tijdens het jeugdweekend

Voorgangers in Oxamarca: 
Gilmer en Enedina.

Bid voor hun werk met de jongeren.

Wilfredo helpt bij een praktische workshop
over hoe God levens verandert in de Bijbel

Ontmoetingen

“Daar zal ik jou ontmoeten om met jou te spreken.” Exodus 29:42b

Ons verlof zit er bijna op. Het bezoek aan Nederland staat altijd in het teken van ontmoetingen. Ontmoetingen met verschillende gemeentes die het werk in Peru ondersteunen, ontmoetingen met broeders en zusters die bij ons persoonlijk betrokken zijn, ontmoetingen met familie die we om de 2-3 jaar zien en ontmoetingen met vrienden en vriendschapen die ondanks de afstand en tijd, nog altijd blijven: vriendschappen die we thuis in Cajamarca vaak moeten missen. Toch is er maar één soort ontmoeting die je leven totaal kan veranderen en vullen, en dat is een persoonlijke ontmoeting met God zelf. 

Ik werd bepaald bij de tekst van Exodus 29:42-43 toen ik me voorbereidde op ons verlof. God heeft iedere gemeente waar we waren specifiek aangesproken. We hebben gemerkt dat Hij die ontmoetingen al had voorbereid, om aan te sporen en te bemoedigen. We mochten zien dat gebroken relaties binnen de kerken hoop op herstel kregen. 

We zien in de Bijbel dat God zelf naar ons toe komt en een ontmoeting met ons wil hebben. Waarom? Hij wil de omstandigheden van ons leven veranderen, zoals hij dat deed bij de Samaritaanse vrouw. Jezus ging speciaal door Samaria heen voor haar, om haar het levende water te geven. Maar God wil ons ook ontmoeten, omdat hij ons hoop en herstel wil geven, zoals hij dat bij Petrus deed. Petrus was verslagen en beschaamd toen hij zijn Meesten verloochend had, maar Jezus had al aan hem gedacht, toen de engel zei dat de vrouwen in het bijzonder aan aan Petrus moesten vertellen dat Jezus was opgestaan. En God wil vooral een ontmoeting met jou hebben, om iedere dag, door zijn Woord heen, tot jou persoonlijk te spreken. Begin gewoon de Bijbel te lezen en je zult het zien!

Schoolproject

We mochten een interview geven voor Metterdaad Project – EO Radio 5 Live op zaterdag 14 april. Daarin hebben we mogen vertellen over twee projecten waar we al jaren aan meewerken in Cajamarca: schoolpakketten voor de basisschool kinderen van de kerkjes in het binnenland en prestatiebeurzen voor de middelbare school kinderen van armere gezinnen. Wil je daar meer over weten of het project financieel steunen, kun je op EO live Radio 5 of Metterdaad projecten van de EO kijken. Project: Investeren in de toekomst met schoolpakketten en beurzen.

Help arme kinderen hun school af te maken

Help arme kinderen hun school af te maken

                                    

Context

Peru is verdeeld in 24 departementen, die verdeeld zijn in Provincies. Cajamarca is het één na armste departement en bestaat uit 13 provincies, waarvan Celendin de armste is. Sucre en Oxamarca, waar we werken, zijn districten van deze provincie. Sucre heeft 6073 inwoners en Oxamarca 6937 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 33.5 inwoners per KM2. Deze dorpen liggen in de Andes tussen 2600-2850 m bzn.

Het gemiddelde inkomen in het departement, inclusief steden, is 760.5 Nuevos Soles p/m, wat ongeveer 215 euro per maand is. 15.1-23.3 % van de bevolking leeft onder de armoedegrens. Een hoog percentage van de kinderen van 6-11 gaat naar school 93.4 % -, al is de kwaliteit van het onderwijs in de bergdorpen vaak erg karig. 75.1 % van de tieners van 12-16 jaar gaat door naar de middelbare school, waarvan voornamelijk jongens. Meisjes vormen in die leeftijd vaak een gezin en blijven thuis om voor de kinderen en dieren te zorgen. Van de bevolking in het platte land van ons departement is 15,5% analfabeet. De nationale cijfers geven aan dat 8.6% van de vrouwen analfabeet is en 2.8% van de mannen. 10.6 % van de bevolking heeft geen enkele schoolopleiding gehad, 43% heeft alleen basisschool, 37.6 % middelbare school en 8.8 % heeft verder gestudeerd.

Historie van het project

Sinds 2001 werken de missionarissen Ger en Froukje voornamelijk in de Celendin - in de districten Sucre en Oxamarca - om de kleine kerken in het binnenland te ondersteunen met Bijbelonderwijs en ontwikkelingshulp. In 2003 is de training voor zondagschoolleiders begonnen en daarmee ook het programma voor schoolpakketten voor kinderen van de basisschool en in 2004 beurzen voor de middelbare school. Dit wordt dus al 13 jaar gedaan, maar in de loop der jaren zijn er meer criteria aan gekoppeld om duurzaamheid te waarborgen en eigen inzet te bevorderen. Ze zijn bijvoorbeeld in 2013 begonnen met het vragen van een eigen bijdrage aan de kosten van het schoolpakket en is er beter controle op de verantwoording die moet worden afgelegd van de investering van de beurs.

Er zijn nu 12 zondagsscholen in verschillende bergdorpjes die schoolpakketten ontvangen. In de afgelopen 13 jaar hebben we gezien dat meer kinderen de basisschool afmaken en ook doorgaan naar de middelbare school. Vooral in grote gezinnen werden kinderen na twee of drie jaar van school gehaald om de volgende te kunnen laten studeren, met de voorkeur voor de jongetjes. Het aantal beurzen varieert afhankelijk van hoeveel tieners een 7 gemiddeld weten te halen (meestal 15-25 tieners). Het is een goede stimulans om beter hun best te doen, wat ook hun kansen vergroot om na de middelbare school een beurs van de staat te krijgen om een beroepsopleiding of zelfs universitaire opleiding te kunnen doen.

Doelen

• De gezinnen helpen om (al) hun kinderen te laten studeren en hun basisschool af te laten maken. Zowel jongens als meisjes.
• Kinderen die de basisschool afmaken de mogelijkheid te geven om door te gaan naar de middelbare school, en tegelijkertijd aan te moedigen beter te presteren om kans te maken op een beurs om verder te studeren en een beroep te leren.
• De lokale leiders in de kerken te stimuleren in het werk met kinderen en jongeren, zodat er vanuit de kerk ontwikkeling kan komen voor het dorp.

Financieel plaatje

We verwachten van de ouders dat ze een bijdrage leveren van 10 soles per pakket (ongeveer 3 euro). Elk pakket is ongeveer 17 euro waard. Deze bijdrage wordt mede gebruikt voor het transport van de dozen met schoolspullen en van de persoon die ze ophaalt, waarna de rest de kas ingaat voor de schoolpakketten van het volgende jaar. We verwachten ongeveer 300 kinderen en 15-20 beurzen in 2018. Dit is voor een bedrag van ongeveer 5400 euro. Een beurs bedraagt 100 euro per tiener. Het is een jaarlijks terugkerend project, omdat we vinden dat het van essentieel belang is dat de scholing van deze kinderen in arme dorpen toch door kan gaan!

 Help door te delen op FB en/ of te geven.

Klik voor meer informatie op:

• EO live Radio 5

Of

• Metterdaad projecten

Interview op EO Live Radio 5 op ZATERDAG

14 April, 20.00 u.

Verlof voorjaar 2017

Binnenkort hopen we in Nederland te zijn voor een (werk)verlof. We zien jou daar graag. We zullen in verschillende gemeentes in Nederland spreken, waar je ons kunt ontmoeten. Je kunt ons ook schrijven voor een presentatie/spreekbeurt door de weeks. We zijn beschikbaar van 4 maart tot en met 22 april 2017

Wil je ons ontmoeten in een dienst dichtbij? Dit is onze agenda:
12 maart - Morgenstond Nieuwegein
19 maart - VEG Schutse Rotterdam
26 maart - Vredekerk den Haag (24 maart jeugd)
02 april - Euregiogemeente Aalten
05 april - VEG t Goudse Moordrecht
09 april - Pinkstergemeente Vlissingen 3pm
16 april - VEG Sion Gorkem
23 april - Spoorzicht Winterswijk

Hartelijke groeten,
Wilfredo, Judith, Esther en Christina

Ik heb weer familie!

Javier was al vaker langs de kerk gelopen, maar durfde niet naar binnen. Hij hoorde een stem diep in hem, die hem daartoe uitnodigde. Een paar keer ging hij toch, maar voordat alles afgelopen was, liep hij snel naar buiten.

Links Javier en rechts zijn twee vrienden

Javier is 50 jaar, heeft een moeilijk verleden, afgewezen door zijn biologische ouders. Hij heeft geen eigen familie, komt uit Lima en werkt in Cajamarca. Ooit was hij naar de kerk geweest, maar zoals hij zelf zegt, hij had zich van God afgekeerd. Toch liet God hem niet los. Javier vertelde ons een beetje over zichzelf; dat hij nu ziet dat God er altijd was, er altijd is en altijd zal zijn, dat God zich niet van hem had afgekeerd, al voelde Javier het toen niet zo.

Op een dag wist hij het zeker en nam een besluit; hij wilde gehoor geven aan die stem in hem. Er ging geen emotioneel verhaal aan vooraf, geen zachte muziek, hij wist gewoon dat hij die dag terug naar zijn Heer wilde en dat deed hij. Hij kwam in de kerk en verzoende zich die avond met God. Daarna stuurde Javier een berichtje naar een bevriende zuster van de kerk: dit is de mooiste dag van mijn leven!

Er is feest in de huiskringen om te vieren dat mensen de Heer vinden

Javier heeft twee huisgenoten. Ook met hen heeft hij dit Goede Nieuws gedeeld. Een van hen heeft tatoeages en kleedt zich 'anders'. Deze jongen vroeg zich af of hij ook zo geaccepteerd zou worden. Natuurlijk, zei Javier, God maakt geen onderscheid! De twee vrienden kwamen vorige week mee naar de huiskring en werden geraakt. Javier vindt deze groepen heel belangrijk om anderen mee te nemen en te delen over wie God voor hem en ons kan zijn. "In de kerk komen we samen om geestelijk te kunnen groeien". Daar wil hij ze ook mee naartoe nemen.

Hij besluit: God is soeverein en alles gebeurt binnen Zijn plannen en Zijn doelen. Ik heb weer familie en dat zijn jullie allemaal!

Team leiders huiskring nr 1 - rechts naar links
Edwar, Marcela, Esther, Carmela en Rosa

Team leiders huiskring nr 2 - Links naar rechts
Tony, Katty, Luz, Maricela en Wilfredo (ik)