Jeugdweekend: Keep Walking! 🚶‍➡️

Tijdens het jeugdweekend in Sucre met 44 tieners stonden we stil bij het thema "Keep Walking". 🚶‍➡️✝️

We spraken over hoe je De Weg kunt onderscheiden van een zijweg, welke afleidingen je onderweg kunt tegenkomen en wat je vooral niet met je mee moet dragen: haat, verdriet, angst en andere lasten. 🎒💔➡️🤍 

Het was een intensief weekend met een luidruchtige en energieke groep 😄, maar tegelijk ontzettend mooi om samen op te trekken. Extra bijzonder was dat jongeren die vroeger zelf deelnemer waren, nu meehielpen met de thema's, sport en spel en de dagopeningen. 🙌💙

 

Weekend: Oxamarca en BetEl

 ⏰ Om 3:15 uur ging de wekker en om 4:00 uur waren we onderweg naar Oxamarca 🚐⛰️

Daar kwamen we samen met leiders van verschillende kerken van de omgeving. Samen met de gemeente van Oxamarca waren we met ongeveer 100 mensen bij elkaar voor een dag van vasten, gebed en gemeenschap 🙏🤍

Van 9:00 uur tot 13:30 uur sprak Wilfredo over Handelingen 2: de uitstorting van de Heilige Geest 🔥📖 's Avonds laat waren we weer thuis.

🌊We hadden graag willen blijven voor de doop van 13 mensen in Oxamarca… wat een feest! 🎉🙌

Maar vandaag hadden we ook een bijzondere tijd met onze gemeente BetEl: een moment van vasten, aanbidding en gebed samen als gezin van God ⛪✨ terwijl de kinderen hun eigen samenkomst hadden 👧👦

Zo mogen we samen Gods gezin zijn 🤍

On the road again 🚐

Onderweg naar San Juan de Piobamba 🚐⛰️ gelegen op 3250 meter boven zeeniveau.

Vorig jaar mochten we daar de kerk officieel openen — een gemeentegebouw dat mede dankzij hulp uit Nederland kon worden gebouwd 🇳🇱🤝🇵🇪 

Voorganger Waldesmiro heeft veel gezondheidsproblemen gehad en werd een maand geleden nog geopereerd. Vorige week zagen we elkaar in Celendín, waar hij de benodigdheden kocht om de kerk aan te sluiten op het elektriciteitsnet ⚡ Toch staat hij vandaag alweer trouw vooraan 🙏💛

We kwamen van alles tegen. Grote vrachtwagens waarvoor we soms een stuk achteruit moesten rijden 😅🚛, heel veel ezeltjes die melkbussen naar de weg brachten, koeien die naar nieuwe weiden werden geleid 🐄, en mensen onderweg — te voet, te paard of op de motor 🐎🏍️

Het leven hier in de bergen blijft bijzonder om te zien 💚

Maar we zijn veilig aangekomen 🙏En ondertussen zijn de Bijbelstudies alweer begonnen 📖✨

Kleine meisjes worden groot 😍

Vorige week mochten we aanwezig zijn op de bruiloft van Talita en Edilson. Talita kennen we al van kleins af aan. Als tiener deed ze altijd enthousiast mee aan de jeugdweekenden. Ze heeft ook hard gestudeerd om elk jaar opnieuw een beurs te krijgen en zo haar school af te kunnen maken. Toen ze haar school had afgerond en in Cajamarca kwam studeren, kwam ze regelmatig bij ons om even tot rust te komen. Ook namen we haar mee als onderdeel van het leidersteam tijdens de jeugdweekenden.

Gisteravond kwamen Talita en haar man bij ons eten. Wat is het bijzonder en een voorrecht om van dichtbij mee te mogen maken hoe Talita zich heeft ontwikkeld en welke weg God in haar leven is gegaan.

(lees haar verhaal in de link hieronder)

👉https://wilfredoyjudith.blogspot.com/2020/01/jij-maakt-het-verschil.html

👉https://wilfredoyjudith.blogspot.com/2020/06/werken-op-het-land.html

Samen onderweg

Reizen op een melkwagen

Als auto’s konden spreken, zouden ze verhalen vertellen over onze bijzondere en uitdagende reizen door het binnenland van de Peruaanse Andes. Wegen zijn hier vaak onvoorspelbaar: korte afstanden duren uren, stofwolken wisselen af met modderlawines en soms eindigt de weg en moeten we te voet verder. En ja, de auto’s zouden ook vertellen over pech onderweg. Maar wij weten: God heeft geen kalme reis beloofd, wel een behouden aankomst.

Meerijden

In het begin, rond 2005, reisden we mee met Ger en Froukje in hun blauwe Jeep, vaak tot de nok toe gevuld met alles wat nodig was — zelfs een generator, want in veel dorpen was nog geen elektriciteit. Als er geen plaats meer was, namen we de bus of, als het niet anders kon, de melkkar: een vrachtwagen die hobbelend langs de dorpen reed om melkbussen op te halen voor de fabriek in Cajamarca. Voor een jeugdweekend in Malat zaten Wilfredo en het leidersteam boven op die melkbussen. Daarna liepen ze nog vijf uur verder door de weilanden, langs gevaarlijke stieren.

Klein maar fijn!

Later kochten we een oude Kever en begon ons eigen avontuur. Klein, maar fijn! Bij pech betekende dat soms uren lopen om een monteur te kunnen bellen. Met een klapband, slechte verlichting en hevig weer bereikten we toch Oxamarca. Met hulp van voorganger Gilmer en andere mannen werd de Kever zelfs uit de modder getild — het voordeel van een kleine auto. Toch duurden de reizen toen vaak twee keer zo lang als nu.

Met schoppen en pikhouwelen

Na verloop van tijd konden we een 4x4 SUV overnemen. Een enorme zegen, want sommige wegen zijn steil, smal en verraderlijk glad. Maar ook daarmee bleven de avonturen niet uit. Na een conferentie in het binnenland waren alle wegen afgesloten door modderlawines en teruggaan was geen optie. Met schoppen en pikhouwelen hielpen broeders een doorgang vrij te maken, waarna we er — zo snel mogelijk en in de sporen van een busje — doorheen reden. Geloof me: we hebben nog nooit zó intens gebeden om een behouden aankomst.

Op zoek naar een nieuwe vriend op wielen

Onze SUV is inmiddels bijna 17 jaar oud en heeft ons trouw door deze bergen gedragen. Maar hij is versleten en niet meer betrouwbaar, en de reparaties worden steeds moeilijker en kostbaarder. Daarom zoeken we een nieuwe, trouwe reisgenoot op vier wielen — zodat we de soms vergeten mensen in afgelegen gebieden kunnen blijven bezoeken, ondersteunen en bemoedigen. Wil je ons helpen deze missie mogelijk te maken?

Je kunt bijdragen via Stichting Zending&Gemeente - maak over of scan de QR-code en scrol naar: 027-Wilfredo en Judith Chuquiruna-Prakken

Stichting Zending&Gemeente, ovv 027 Zendingswerk fam. Chuquiruna(-Prakken) 
Per mail eenmalig vermelden aan: Administratie@zendingengemeente.nl

ING: NL33 INGB 0002 0476 78 / ABN|| NL20 ABNA 0607 7824 12

Nieuwsflits mei 2026

Warme ontmoetingen in Nederland

In Februari en maart waren we in Nederland. Het waren intensieve weken waarin we verschillende kerken bezochten en mochten vertellen over het werk dat we – mede dankzij jullie – in Perú mogen doen. Tegelijk was het een tijd van warme ontmoetingen, nieuwe vriendschappen, kostbare momenten met familie en bemoediging vanuit de gemeenten waar we spraken.

Het afscheid voelde daarom dubbel: weggaan van thuis om naar thuis te gaan, vrienden achterlaten om weer naar andere vrienden terug te keren. Soms voelt het als een voortdurend heimwee – naar hier én naar daar. Tegelijk beseffen we hoe verrijkend en gezegend het is om ons in twee landen thuis te mogen voelen.

Nieuwe vriend op wielen

Na bijna 17 jaar trouwe dienst moeten we afscheid nemen van onze werkauto. Deze auto heeft ons over vele bergwegen en modderpaden gebracht om mensen te bereiken. Voor het werk in de Andes is een betrouwbare 4x4 SUV onmisbaar. Daarom zoeken we een vervangende auto van ongeveer $40.000. Wil je helpen zodat het werk kan doorgaan en we ook de afgelegen plaatsen kunnen blijven bereiken? Je kunt bijdragen via Stichting Zending&Gemeente – maak over of scan de QR-code en scrol naar: 027-Wilfredo en Judith Chuquiruna-Prakken

Gebedspunten

* In april kwamen we met de kerkleiders in Sucre samen voor de jaarplanning. Bid vooral voor het kinderwerk, waarvoor we seminars willen organiseren: voor de juiste mensen en middelen om dit werk te verdiepen.

* We zijn dankbaar voor het team dat tijdens ons verlof BetEl heeft geleid. Pamela en Fernanda zullen blijven helpen met de kinderen van BetEL. Bid dat we binnen onze gemeente mensen mogen toerusten om taken en verantwoordelijkheid op zich te nemen.

* Bid voor moeder Rosalía. Ze is weer voor lange tijd opgenomen geweest in het ziekenhuis. Ze is nierpatiënt en krijgt vier keer per dag dialyse, uitgevoerd door haar dochters, waardoor ze extra kwetsbaar is voor infecties en complicaties.

* Bid voor baby Jhimmy. Hij werd anderhalf jaar geleden met waterhoofdje en open ruggetje geboren. Alleen zijn rug werd geopereerd. Hij heeft de laatste tijd complicaties en de dokters kunnen niet veel doen. Bid voor zijn ouders Hermelinda en Guzman.

KIJK EN LEES:

*ARTIKEL: Het verhaal van Jhimmy

*VIDEO: Bijbelstudies Sucre

*VIDEO: BetEl Kids

*VIDEO: Reis binnenland

We houden je graag op de hoogte via e-mail, onze blog, Instagram, YouTube en Facebook.

Hartelijke groeten, Wilfredo & Judith, Esther en Christina

Gift Z&G

YouTube

Blog

Te jong om alleen te dragen

Alexandra is bijna vijftien jaar, maar een speciaal feestje, zoals haar leeftijdgenoten dat krijgen, zit er voor haar niet in. Ze groeide op in een gezin dat het al jarenlang moeilijk heeft. Toch kwam zij vorig jaar met de tienergroep uit Sucre mee, omdat ze dankzij een mooi rapport in aanmerking kwam voor een schoolbeurs. Dit jaar stond haar naam er niet bij. Haar cijfers waren achteruitgegaan door zorgen die te groot zijn voor een kind van haar leeftijd.

Dochter zorgt voor haar moeder

Tijdens het jeugdweekend in Sucre deed Alexandra wel mee, maar haar stilte viel op. Na afloop van de activiteiten moest ze snel naar huis. Haar moeder, Lucía, had haar nodig en de weg naar huis is lang. Lucía kampt al jaren met ernstige gezondheidsproblemen. Ze gebruikt medicijnen tegen pijn en artritis, en inmiddels neemt ook haar gezichtsvermogen af. Alexandra durft haar moeder nauwelijks alleen te laten. Na school gaat zij direct naar huis om te koken en voor het gezin te zorgen, uit angst dat haar moeder zal vallen of zich zal bezeren.

Een gezin dat nauwelijks kan overleven

Het gezin werd eerder getekend door verlies. Toen Alexandra klein was, overleed haar oudere broer aan de gevolgen van ernstige epilepsie. Haar vader, Luis, en oudste broer, Juan, werken af en toe als loonarbeiders, maar hun inkomen is onvoldoende om de kosten voor school, voedsel, huisvesting en medische zorg te dragen. Moeder Lucía moet om de week vanuit hun dorp naar de stad Cajamarca reizen voor behandeling of controle. De lokale kerk helpt waar mogelijk met levensmiddelen, maar structurele hulp ontbreekt.

Samen hoop en perspectief bieden

In januari mochten we Alexandra een schoolpakket aanbieden. Samen met de voorgangers van de kerk in Sucre, Marciano en Nimia, hebben we voor deze moedige meid gebeden. Als we zien hoe zij zich staande houdt in omstandigheden die geen enkel kind zou moeten dragen, beseffen we opnieuw dat God ons hier geplaatst heeft om Zijn liefde zichtbaar te maken. We geloven dat Hij ons roept om handen en voeten te zijn voor gezinnen zoals dat van Alexandra. Wil je met ons meebidden en meedragen, zodat zij hoop en perspectief blijft houden?

Graag willen we je vragen te overwegen om Alexandra (bijna 15 jaar) en haar gezin eenmalig of maandelijks te ondersteunen, zodat we hen in ieder geval kunnen helpen totdat Alexandra haar middelbare school afrondt. Zij heeft nog twee jaar te gaan. We hopen ten minste 50 euro per maand te kunnen bijdragen aan het levensonderhoud van dit gezin. Wil je helpen? Maak dan het bedrag over ten name van: 027 – Zendingswerk Chuquiruna–Prakken – SY Studie, en stuur eenmalig een e-mail naar administratie.zeg@planet.nl

📲Online geven: https://www.zendingengemeente.nl/go/geven/online-geven/