Psalm 46:1-3 (詩篇 46篇 1-3節)

Bij God vinden wij bescherming. Hij is onze kracht. In de moeilijkste omstandigheden bleek Hij ons altijd te hulp te komen. Daarom kennen wij ook geen angst; al nam de aarde een andere positie in en al scheurden de bergen, die op de zeebodem staan. Laat het water maar bruisen en kolken; laten de bergen maar wankelen door de kracht van het water.

God is our refuge and strength, an ever-present help in trouble. Therefore we will not fear, though the earth give way and the mountains fall into the heart of the sea, though its waters roar and foam and the mountains quake with their surging.

Dios es nuestro amparo y nuestra fortaleza, nuestra ayuda segura en momentos de angustia. Por eso, no temeremos aunque se desmorone la tierra y las montañas se hundan en el fondo del mar; aunque rujan y se encrespen sus aguas, y ante su furia retiemblen los montes.

 Psalm 46:1-3 (詩篇 46篇 1-3節)

(神はわれらの避け所、また力。苦しむとき、そこにある助け。それゆえ、われらは恐れない。たとい、地は変わり山々が海のまなかに移ろうとも。たとい、その水が立ち騒ぎ、あわだっても、その水かさが増して山々が揺れ動いても。)

Ontwikkelingshulp via de NGO Boom des Levens

Ik kwam in de IS (het magazine over Internationale Samenwerking) deze strip tegen en moest denken aan wat we van de week in de nieuwsbrief hebben geschreven...

Rehabilitatieprogramma voor kinderen met een handicap

In Nederland krijgt het Lilianefonds geen geld meer van de regering en moeten ze alles doen met donaties, dat betekent 15% minder inkomsten voor hen en dus ook voor ons. Verder ligt de nadruk van de hulp aan gehandicapte kinderen voor het Lilianefonds in Afrika. Peru wordt niet meer beschouwd als een arm land, maar een land in ontwikkeling en dus valt het in veel internationale hulpprogramma´s buiten de boot.

Op zich is het natuurlijk mooi dat Peru macro-economisch in de lift zit, maar de economische groei van Peru is vooral te danken aan de export van grote bedrijven in de grote steden, voornamelijk aan de kust. De mensen in het binnenland, en helemaal de boeren in de dorpen merken er weinig van, dus ook niet de families waar een gezondheidsprobleem is. Ze leven in de hoogvlaktes nog altijd op hetzelfde niveau als 15 of 25 jaar geleden. We proberen de eindjes aan elkaar te knopen en toch zoveel mogelijk te helpen als we een kind met problemen tegenkomen. Dat is ook als ze (nog) niet bij de plaatselijke kerk horen, zoals Lisbeth.

Vorige week kon ik Lisbeth met haar vader naar Lima sturen, gezien we veel medische specialisten en centra niet in Cajamarca hebben. Zij heeft een “horrelvoet”, d.w.z. haar voet zit gedraaid aan haar been. Als een kind als baby met zo’n voet wordt geboren, kan met een geschikte behandeling zo’n voet nog rechtgroeien en komt het helemaal goed. In dit geval is dat bij Lisbeth niet gebeurd, nu is ze 10 en kan niet goed lopen. Haar voet is helemaal krom gegroeid. In Lima is ze opgenomen in een kliniek, die zich gespecialiseerd heeft in orthopedische operaties bij kinderen. Eerst wordt geprobeerd om de banden en spieren van de voet wat op te rekken met gipsverbanden en daarna zal Lisbeth geopereerd worden. Al die tijd is haar vader bij haar en kan dus niet op het land werken. Gelukkig zijn ze, in dit geval, niet de armsten en is haar familie bereid in de behandeling bij te dragen, want vanaf 2011 gaat alles bij het Lilianefonds veranderen en dus worden veel onkosten niet meer gedekt.



Revalidatiearts Rubi Mostacero



Er is ook nog een ander meisje, Patricia, met een heupluxatie. Zij is al 12 jaar en heeft erg veel pijn. Er is al veel scheefgegroeid en dus is een operatie heel noodzakelijk. Deze familie is ook minder arm, maar kennelijk zien ze enorm op tegen hun eigen bijdrage: tijd, moeite en reiskosten, want nadat ze hier waren geweest en we afspraken hadden gemaakt voor hun reis, kwamen ze niet meer terug, terwijl ze een behoorlijk bedrag van het Lilianefonds krijgen voor de operatie in Lima. In het binnenland is er vaak ook een mentaliteit van: is dit een goede investering of niet? Een kind met een handicap wordt meestal niet bij de dagelijkse zaken betrokken en wordt vaak niet in acht genomen. Het is heel verdrietig als het niet lukt om de ouders van de noodzaak van behandeling van een kind te overtuigen, want het kind wordt de dupe en die zou je zo graag willen helpen. Dit is elke keer weer een punt van gebed. We werken met families, niet alleen met de kinderen en als de familie het af laat weten, kunnen we niet verder komen. 

Webpagina van onze NGO:

NEDERLANDS: http://www.acsicor.blogspot.com/

SPAANS: http://www.acsicor-es.blogspot.com/

Voorspoedig 2011

Daar sneeuw, hier regen, maar overal warmte

 

Een kijk op onze peruaans-nederlandse versiering: Gezegende Feestdagen

Onderweg en Thuis: Bizarre roeping

Onderweg en Thuis: Bizarre roeping: "Stel je voor, je bent aan het werk op het land en er loopt een gozer langs die z'n jas naar je toegooit. Je kent die man, hij staat bekend a..."

Veel gebeurd, veel gedaan

Na een behoorlijk drukke tijd, kunnen we eindelijk een moment vinden om jullie weer op de hoogte te brengen van ons wel en wee. Na het laatste bericht hebben we een leidersconferentie georganiseerd, een jeugdleiders-trainingsweekend gegeven en een laatste evaluatievergadering bijgewoond.

Leidersconferentie

Uitzwaaien op t vliegveld

Zoals jullie weten, hebben we dit jaar voor het eerst de leidersconferenties van de 18 kerkjes uit he binnenland, hier in Cajamarca gehouden. De drie conferenties van het afgelopen jaar, zijn Wilfredo en ik voornamelijk bij de organisatie betrokken geweest, zoals het regelen van het werkmateriaal, zoeken van sprekers, slaapplaatsen die gelukkig in dezelfde kerk beschikbaar zijn, geluidsinstallatie, muziek, inschrijvingen, enz enz. Bij de laatste conferentie (13-16 september) moesten Ger en Froukje plotseling voor de familie naar Nederland, waardoor we de “zaak” helemaal overnamen. Samen hebben we thema´s verzorgd, workshops uitgewerkt en spelletjes met de broeders gedaan. In deze conferenties werken we verschillende onderwerpen samen met de kerkleiders uit. Er worden dan punten behandeld en bestudeerd als Hermeneutiek, hoe een preek voor te bereiden en te brengen, psychologie en pastoraat, je bediening vinden, enz. Deze thema´s worden eerst in theorie voorgelegd door een spreker, waarna de leiders zelf in workshops praktische vraagstukken moeten oplossen en de oplossing aan de anderen voorleggen. We staan er altijd weer versteld van, hoe intensief ze meedoen en hoe actief ze in de boeken en concordanties gaan zoeken en zelf leren nadenken.

Jeugdleidertraining



Groep Jeugdleiders met Wilfredo (rechtsonder)



De eerste week van oktober hebben we de tweede training verzorgd voor de jeugdleiders van 6 dorpen, terwijl er vorig jaar nog maar twee groepen waren die samenkwamen. Als vruchten van het zondagschoolwerk sinds 2001, zijn het nu de kerkjes zelf, die vragen om werkmateriaal voor hun jongeren. Er werd met de kinderen en met de oudere leiders gewerkt, maar de jeugd viel er vaak buiten, dus zijn we hard gaan zoeken naar materiaal dat geschikt is voor het binnenland: wat betreft thema’s, maar vooral ook het nodige materiaal voor de lessen, dat je daar vaak niet kunt vinden. Zo hebben ze bijvoorbeeld meestal niet de mogelijkheid om kopietjes te maken of gekleurd papier te kopen.

Het eerste seminar kwamen de jeugdleiders van 4 dorpen: Oxamarca, Sucre, Malat en Porvenir. Later kwam ook Tupac Amaru om het werk te beginnen. Dit tweede seminar kwam La Quinua erbij en zo zijn er dus 6 dorpen waar de jeugd nu regelmatig bij elkaar komt. We hebben ook al een aanvraag voor Piobamba, dus hopen we het werk met de jeugd komend jaar meer uit te breiden. Het is belangrijk om de jongeren een alternatief aan te bieden dat gericht is op hen; dat op hun niveau ligt en waar ze thema’s kunnen bespreken in een gezonde omgeving. Er kan veel verschil zijn in cultuur en gewoontes in de wereld, maar de vraagstukken van de jongeren zijn toch vaak vergelijkbaar: wie ben ik, wat is belangrijk in het leven, waar sta ik in relatie tot mijn omgeving/ maatschappij, met wie ga ik trouwen? Veel van de jongeren en ook van de leiders, zijn zelf nog heel erg jong. Van een bepaalde jeugdgroep waren er 3 jongens van rond de 14 jaar gekomen. Zij zullen nu, samen met de leeftijdgenoten in hun dorp, de lessen die ze geleerd hebben, toepassen: een moeilijke, maar waardige taak!

Naast lessen over hoe-het-materiaal-te-gebruiken en hun leerlingen actief mee te laten doen, willen we de jeugdleiders ook bemoedigen en toerusten, waar tijd voor wordt genomen in dit soort weekenden. Het thema van het afgelopen jaar is geweest: Terugkeren Nimmer, Opgeven Nooit! Tijdens het laatste seminar kwam heel sterk een nieuw thema naar voren en we denken dat we daar aankomend jaar mee zullen werken: DURF ANDERS TE ZIJN! Deze jongeren zijn anders dan stads-jongeren en worden slecht behandeld als “boerenzonen”; dan worden ze ook nog in hun dorpen vaak raar aangekeken, omdat ze niet meedoen met de drinkpartijen en zich bezatten; maar we willen ze leren dat ze anders mogen zijn, dat het anders-zijn ze speciaal en waardevol maakt voor het specifieke werk dat God voor hen in hun eigen dorp in petto heeft!

Pan de Vida

Vorige week zijn we ook samen naar Huancayo en Yurinaki gereisd (centrun van het land, wij wonen in het noorden, een hele lange reis dus :) ) om het tweede seminar te geven over het verbeteren van het werk van de kinder-eetzalen van Pan de Vida (kijk op: http://www.pandevida.nl/ ). Het werk van Pan de Vida is in de loop der tijd erg gegroeid en naast groeien in hoeveelheid, is het de bedoeling ook de kwaliteit van de eetzalen te verbeteren. Dit betekent niet alleen gericht zijn op voeding, maar ook gezondheid, onderwijs, sociaal werk, etc. Het interessante van het samenkomen van verschillende projecten van Pan de Vida, is dat er een paar al meer dan 10 jaar dit werk doen en anderen net zijn begonnen. Waar sommige groepen, die net beginnen bepaalde problemen tegenkomen, kunnen de ervaren eetzalen delen hoe ze diezelfde problemen hebben opgelost.

Een duidelijk voorbeeld hier in Oxamarca (noorden). De eetzaal is vorig jaar begonnen met 100 kinderen en tieners van de armere families in de hoogvlakten, waarbij de kinderen van Pan de Vida ook verwacht worden mee te doen aan de zondagschool en veel echtparen hebben deelgenomen aan de echtparenconferentie in Juni. De algemene coördinator aldaar is nagegaan of de kinderen door de steun van Pan de Vida met een betere voeding, ook beter zijn gaan presteren op school. Voor velen was dit nog niet het geval, waardoor hij is gaan praten met de directeur, en alle leraren en ouders bij elkaar heeft gehaald. In die vergadering heeft hij de ouders en leraren toegesproken over de ontwikkeling van de kinderen en hun verantwoordelijkheid als ouders en toezichthouders, dat ze nu goed gevoed zijn en ze dus ook beter zouden moeten presteren. De betrokkenheid van de ouders in het geheel is essentieel en heeft in dit geval heel goed gewerkt, waardoor de jongeren ineens betere cijfers halen.

 

Lesgeven

Naast dit werk geef ik, Judith, nog altijd les op de een privé universiteit hier in Cajamarca: afdeling Milieutechnologie natuurlijk :). Ik heb inmiddels twee groepen en dus wat meer uren, maar gelukkig hetzelfde vak, zodat ik niet dubbel zoveel voorbereiding nodig heb. Het interessante vind ik dat ik “gedwongen” wordt actuele informatie te kunnen brengen en dus zelfstudie te doen; ik heb ook veel aan informatie die ik van mijn oude leraar van Saxion Hogescholen krijg, wat ook erg leuk is.

Aankomende tijd zullen we weer druk zijn met de voorbereiding van het Kerstpakket voor alle kerkjes die zondagschool hebben, 13 in totaal. Het is voor hen nog altijd een groot feest, gezien ze voorheen niet op die manier kerst konden vieren, de afstand naar de stad is toch te groot en dus het vervoer van kerstbrood en chocola niet betaalbaar. Daar werken we graag aan mee, zodat ze daarmee ook kunnen getuigen van de geboorte van de Redder.