Dag van de Bijbel

Vandaag gingen we met verschillende kerken van Cajamarca de straat op om te vieren dat we  Gods liefdesbrief hebben gekregen en de vrijheid hebben om eruit te lezen en te onderwijzen!

Waarom doen we dit eigenlijk?

Een gat in de grond als wc met vieze plankjes om op te staan, geen water om zelfs de handen te wassen, ijzige koude wind, een hard bobbelig matras van stro... Iemand vroeg: waarom doe je dit hier eigenlijk?

L-R: Ronner, Pacífico en Wilfredo bij aankomst

We sturen vaak foto´s van indrukwekkende landschappen en mooie mensen, maar de omstandigheden waarin zij leven zijn vaak niet zo mooi of makkelijk… Ik denk: het is maar voor een paar dagen, niet verder denken en genieten. Genieten? Ja, genieten!

Ver weg

Ontbijt!

Na vijf uur onderweg te zijn geweest, al vragend naar de weg, slingerend door de bergen, komen we 10am in Chugur aan. Bijna 3500 meter boven zeeniveau. Ronner rent naar ons toe. Jullie zijn er! Kom verder! We lopen de heuvel op, waar de kerk al bomvol is en de Bijbelstudies volop aan de gang zijn. We mogen niet naar binnen vóór we het ontbijt op hebben. We krijgen van voorganger Pacifico een bord groene soep, daarna broodjes, daarna nog havermout. Stralend kijkt hij ons aan: eindelijk, eindelijk zijn jullie bij ons op bezoek!

Overvloed

Ik mag ´s middags in de warme “keuken” zitten: een kleine ruimte naast de kerk waar op de grond tussen twee stenen met hout wordt gekookt. De borden worden overvol naar buiten gebracht voor de ruim 200 mensen die zijn gekomen. Ik klets even met de kinderen naast mij en zonder het te merken wordt een extra stuk vlees op m’n bord gedaan. Gastvrijheid is synoniem van eten in overvloed: ook al is het eigenlijk winter, ook al is er nog geen oogst van het droge land en leven ze hier in (extreme) armoede.

IJzige kou

Het zonnetje schijnt ´s ochtends, maar al snel wordt het bewolkt en gaat het miezeren. Brrrr, vijf lagen kleren, jassen, muts en shawl. Met dezelfde kleren gaan we laat in de avond slapen. Ja echt, zo koud is het! Wederom denk ik: wij gaan morgen naar huis... zij wonen hier in de hoogte, de modder en de kou. Toch lijken zij daar nu geen last van te hebben, want de dienst gaat tot bijna middernacht door. Ze genieten zichtbaar van het samen zijn en de muziek met een oude synthesizer en een viool.

Heimwee

Als het afscheid komt zie ik uit naar een warme douche en mijn zachte bed, maar terwijl ik dit schrijf mis ik die gastvrijheid en warmte van “onze” mensen weer. Wat kunnen we nog veel van ze leren!

Klik hier voor een korte VIDEO over de conferentie in CHUGUR:

https://youtu.be/OpAXyrQp9YQ 

• LINK: Het verhaal van Ronner

Nieuwsflits Augustus 2022

 

Links: 

• Verjaardag van Josué

• Kerk van Waldesmiro

• Zie meer van Chugur

• Het verhaal van Ronner
• 
  
• Kampement jeugd Bet El

Nieuwsflits april 2022

 

AGENDA: http://wilfredoyjudith.blogspot.com/2022/04/naar-nederland.html 

Samen de schouders eronder!

“Kom alsjeblieft niet via deze weg naar de conferentie; we reden zonet bijna het ravijn in!“- klonk het aan de andere kant van de telefoon, terwijl we tussen de regenbuien door met de auto onze weg baanden over de modderpaden in het Andesgebergte.

Koken tijdens de stortregen

GLIBBERIGE WEGGETJES

Op verzoek van de kerkleiders zullen dit jaar de Bijbelstudies en conferenties in verder weg gelegen dorpen gehouden worden, als ondersteuning en bemoediging voor de minder bereikte gebieden. Helaas hebben we juist dit jaar in Cajamarca modderlawines en overstromingen gehad door excessieve regenval. Daar zaten we dus middenin. Sommigen waren de dag ervoor al vertrokken en hadden bijna 8 uur onderweg stilgestaan, totdat een voorlader de modder weghaalde en ze verder konden glijden. Je kunt je de vreugde voorstellen toen we na zoveel moeite elkaar konden zien en omhelzen!

SFEER VAN VERTROUWEN

De kerk was bomvol, we mochten veel zaken in vertrouwen met elkaar bespreken en activiteiten als jeugdweekenden en kinderwerk inplannen. Samen eten, samen zingen, samen lezen en samen vieren! Jongens die 10 jaar geleden in de jeugdweekenden kwamen, waren er nu bij: Ronner en Ruben zijn daar een voorbeeld van. Een gemeentelid van BetEl had op z´n hart ieder van de leiders een studiebijbel te geven, zodat ze hun gemeente beter kunnen onderwijzen: 58 blij verraste gezichten!!

NIET MEER WEG

Minder blij verrast waren we toen we de volgende ochtend niet meer over dezelfde weg terug konden gaan: alle wegen waren afgesloten... ook toen werden alle schouders eronder gezet en gingen de mannen met schoppen en touwen mee tot de plek waar de modderlawine was gevallen. Zo kwamen we er allemaal doorheen. Waldesmiro, voorganger van San Juan, zat bij ons in de auto en zei: ik zou jullie graag mee naar mijn kerk meenemen en jullie nooit meer loslaten... we beloofden gauw weer een keer te komen, maar laat het eerst maar een beetje opdrogen :).

Ruben met zijn gezin tijdens de conferentie

Naar Nederland

En toen was het tijd om naar Nederland te vliegen. 🛫 

Een grote uitdaging zal het zijn om school van de meiden op afstand bij te houden, maar

we zien ernaar uit jullie te ontmoeten! 😃

Studeren is haar droom

"Ik ben weer onderweg naar huis, mijn ouders zijn ziek, ik moet voor ze zorgen"- zei de 19-jarige Ysabel over de telefoon.

Vervlogen dromen

Ysabel groeide op in en klein dorpje dichtbij Oxamarca. Ze is de oudste van 6 kinderen. Ze was enorm blij dat ze in Oxamarca naar school mocht. Haar zusje Flor volgende al snel. Maar toen Flor een jaar of 11 was, viel ze regelmatig flauw en moest Ysabel (toen 13) met haar naar de dokterspost. “Ondervoeding” werd gezegd, maar later werd duidelijk dat ze een hersentumor had. Steeds vaker moest Ysabel les verzuimen om haar zusje bij te staan. Ze kon gelukkig de middelbare school in 2019 afmaken, maar de droom om verder te studeren vervloog al snel.

Een Bijbel cadeau

Ysabel tijdens een jeugdweekend in 2019 (2^de van links)

De grootouders van Ysabel hadden haar altijd over God verteld en in haar tienerjaren kwam ze tijdens een jeugdweekend, dat we elk jaar in Oxamarca organiseren, tot geloof. Ze twijfelde dan ook geen moment om mee te doen, toen ze hoorde dat we online-bijeenkomsten hadden. “Door de pandemie kon ik niet meer naar Lima om te studeren, zat ik op een kamertje en voelde me alleen. Maar deze bijeenkomsten brachten me weer dichter bij God en ik wilde alleen maar extra werken om geld te hebben om tegoed te kopen.” De eerstvolgende reis naar het binnenland mochten we haar met een mooie Bijbel verrassen, want die had ze niet. Dit jaar laat ze zich dopen. We stellen haar voor aan de kerk van Sucre, die het dichtstbij is voor haar. Wat een feest zal dat zijn!

Werken en studeren

Ysabel ontvangt Bijbel als cadeau

Ook al heeft ze een hartaandoening, probeert Ysabel zo veel mogelijk te werken om zelf haar mbo-opleiding te kunnen betalen en tegelijkertijd haar ouders bij te staan. Ze werkte in een broodzaak, verkocht forellen en bakte taarten. Daarmee heeft ze het eerste jaar bedrijfskunde kunnen betalen. Dit jaar willen we proberen sponsors voor haar de zoeken. Wil jij haar misschien voor één of twee jaar maandelijks met een bedrag ondersteunen?

STUDIE YSABEL: Ysabel ´s vader heeft een hersenbloeding gehad en een akker waar ze eerder inkomen van hadden is door een overstroming onbruikbaar geworden. Ze werkt zelf om te kunnen studeren, maar als de lessen niet meer online zijn, zijn de studiekosten hoger. Help je mee, zodat ze daar minder zorgen over zal hebben? Voor de studie betaalt ze nu 30 euro per maand, naast kost en inwoning. Stuur een (maandelijkse of eenmalige) gift: 

Stichting Zending&Gemeente, 027 Zendingswerk fam. Chuquiruna(-Prakken) ovv STUDIE YSABEL.
Per mail eenmalig vermelden aan: Administratie@zendingengemeente.nl

ING: NL33 INGB 0002 0476 78 / ABN|| NL20 ABNA 0607 7824 12