Training voor de Jeugdleiders van ´t binnenland

Jeugdleiders in Cajamarca

Afgelopen weekend hebben we ‘t laatste trainingsweekend van dit jaar gevierd, met 12 jeugdleiders van 4 verschillende dorpen. Ze komen jaarlijks twee keer naar Cajamarca om vorming, materiaal en Bijbelonderwijs te ontvangen en dit vervolgens toe te passen in hun eigen dorpen met hun eigen jongeren.

Wilfredo geeft Bijbelstudie



De leiders van de vier dorpen die gekomen zijn, zijn nu bijna twee jaar aan de slag met het jongerenwerk. Ze zijn uit eigen initiatief begonnen, omdat er geen doorlopende programma’s waren, geschikt en interessant voor de jeugd. Daarom vroegen ze om onze hulp. Jammer genoeg waren de twee nieuwe jeugdleiders, die dit jaar pas zijn begonnen, er nu niet bij. Ze zien de noodzaak voor jeugdwerk in hun dorpen wel, maar hebben het nog moeilijk om er vorm aan te geven en te volharden als sommige dingen anders gaan dan gepland of verwacht was. We hopen binnenkort contact hierover te hebben met hen en hen zodoende beter te kunnen begeleiden en aan te moedigen.

We merken dat de “oudere” jeugdgroepen groeien in aantal, maar vooral ook in volwassenheid en in het nemen van eigen verantwoordelijkheid. Ze nemen meer initiatieven en zijn minder afwachtend op dat wat wij voorstellen. Ze durven de programma’s wat meer te variëren met eigen inbreng, al staat dat niet letterlijk in het materiaal dat ze meekrijgen. We hopen ook weer het volgende jaar de boeken te vinden, die we tot nu toe gebruikt hebben, waarin de thema’s steeds dieper en persoonlijker worden. We hebben deel 1-8 gevonden en weten niet of er meer van zijn. Drie van de vier groepen zijn nu met deel 7 naar huis gegaan.

Jaarplanning

Willam

Begin dit jaar hebben we geprobeerd hen te leren plannen, zodat ze als groep, als jeugd en als deel van de kerk allerlei activiteiten kunnen organiseren, zoals bijvoorbeeld het vieren van bijzondere dagen. Zo hebben ze voor het eerst samen verjaardagen gevierd, hebben ze uitjes georganiseerd, de dag van de voorganger/pastor gevierd, en hebben ze activiteiten gepland voor de maand van de Bijbel; die wordt in september gevierd. Tijdens een evaluatie-workshop over het programma en het materiaal, deelden ze met ons wat ze er allemaal mee gedaan hebben en wat nog niet. Dit helpt hen om na te gaan wat ze nog kunnen verbeteren, en het helpt ons ook om het materiaal en de trainingen aan te passen aan de problemen die ze gaandeweg tegenkomen.

Oefeningen die we vorig jaar met hen hebben gedaan, waren o.a. theater- en dramastukjes. Ze kregen een paar korte stukjes mee in een werkboek, maar moesten daar dan zelf mee aan de slag. In Tupac Amaru heeft de jeugdgroep een stukje ingestudeerd en voor de rest van de kerk uitgevoerd, om de verjaardag van de kerk te vieren. De leiders van Oxamarca vonden het zo leuk, dat ze meer vroegen en voor het jeugdweekend in juli in hun dorp hadden ze een stukje ingestudeerd. Willam, één van de leiding van Oxamarca, heeft tijdens het afgelopen weekend, twee dramastukjes aan de andere leiders geleerd. Pauline, een vrijwilligster die nu twee weekjes bij ons is, heeft daarin ook geholpen. Kijk ook eens op haar blog: http://www.paulinegrim.blogspot.com/

Zelf(standig) leren werken

Ons doel is om de jeugdleiders steeds zelfstandiger te maken en dat ze bewogen blijven over hun jeugd, én actief binnen hun kerkjes. Dit betreft vooral het aanpassen van materiaal en thema’s aan de realiteit van ieder dorp en wat er nodig is voor het werk binnen iedere kerk. Sucre ligt bijvoorbeeld dicht bij ‘t stadje Celendin, terwijl La Quinua pas sinds dit jaar, via een stenen-zand weggetje met andere dorpen is verbonden, zodat daar nu ook de melkwagen kan komen waar de boeren hun melk aan verkopen. De invloed van de stad - dan wel het leven op het platte land - op de ontwikkeling van de jeugd in het binnenland, zowel emotioneel als intellectueel, heeft ook weer te maken met het programma dat we hen kunnen aanbieden.

Wat ook een heel belangrijk punt is in deze trainingsweekenden, is de toerusting van de leiders. Ze hebben als jeugdleiders verantwoordelijkheid af te leggen, ten eerste aan God, dan aan hun voorganger, maar ook aan de jongeren waar ze leiding aan geven. Daarom komen thema’s als leiderschap, zuiverheid, autoriteit en je-leren-te-voegen, aan de orde. In zo’n weekend zijn er speciale momenten waarin we echt de eenheid voelen, we samen kunnen praten en stille tijd kunnen houden. Op vrijdagavond zijn ze allen nog afwachtend, maar zondag is het niet meer stil onder ‘t eten en gaan ze met moed weer terug naar hun dorp, en soms ook een beetje verdrietig, omdat het nu weer een paar maanden zal duren voor we elkaar weer zullen zien.

Volgend jaar hopen we naast deze trainingsweekenden, de groepen één voor één te kunnen bezoeken en te zien hoe ze zich ontwikkelen en hoe we hen nog meer en beter zouden kunnen helpen. Dit betekent natuurlijk dat we zowel over tijd als financiele middelen moeten beschikken. Maar zoals we altijd hebben mogen zien: God baant een weg: “Zo zegt de HERE, die door de zee een weg baant en een pad door machtige wateren…” Jes. 43:16.



Spelletjes aanleren om met
hun jeugd te doen



Iedere groep maakte een eigen
Bijbels-Ganzebord













Evangelisatie drama-stukje

 

Pauline doet theater-oefeningen


 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
Klik op de foto´s om ze groter te zien

Weer een volle bak!

Jeugdweekend in het binnenland

Terwijl in Nederland veel in het teken staat van de zomervakantie, werken we in Perú juist in de droge maanden door, omdat de wegen in de regentijd onbegaanbaar worden.

Afgelopen weekend is het jeugdweekend in Oxamarca geweest, zo´n 6 uur rijden van Cajamarca het binnenland in. Ook hier moesten we een limiet stellen aan het aantal dat mee kon doen, omdat de belangstelling naar dit soort bijeenkomsten van jongeren steeds meer groeit, maar we zelf nog beperkt personeel mee krijgen.

De organisatie doen we nu iets meer op z´n Europees, zodat we van tevoren ongeveer weten hoeveel deelnemers we zullen hebben en daar ons materiaal op aanpassen. Een week voor het evenement moet de jeugd zich bij hun voorganger hebben ingeschreven, die het de dag erna aan ons doorgeeft en wij vervolgens de inkopen kunnen doen. Toch is het niet zo simpel als t klinkt in een Latijns-Amerikaanse cultuur, zeker niet in het binnenland, waar altijd zoveel onzekerheidsfactoren spelen, waardoor ze gewend zijn alles tot op het laatst open te houden. Ook al hadden we nogmaals gebeld en hen eraan herinnerd, en stond het ook op de kleine posters die ze een maand van te voren mee kregen, moest de voorganger van Oxamarca persoonlijk een paar uur lopen naar een paar dorpen om de lijst op te nemen. Toch proberen we beetje bij beetje hen te leren te plannen en prioriteiten te leren stellen. Al me al, waren de materialen net een dag voor het vertrek binnen.

De stille tijd werd door één van hen gedaan

 

In de dagen voor het jeugdweekend waren er weer meer aanvragen tot inschrijving geweest, maar we waren de limiet van 55 alweer gepasseerd, dus zullen die jongeren moeten wachten tot een volgende keer. Met deze ontwikkelingen, zien we dat er veel interesse is vanuit de jongeren in het samenkomen en God als persoonlijke vriend en verlosser te leren kennen. Daarom zijn we aan het bidden en zoeken naar een alternatief: misschien twee verschillende weekenden voor verschillende leeftijden, of twee verschillende weekenden voor de jeugd uit de kerk en daar buiten, en nog altijd zoeken naar meer werkers, die in dit werk mee willen doen en daar enthousiast voor zijn.

Actief meedoen

Praktische workshop en presentatie

Het vorige jeugdweekend was dichter bij de stad; de jongeren van het binnenland zijn duidelijk meer verlegen. Dit is in alles te merken, maar vooral in de spelletjes. Toch zien we ook dat het gevarieerde programma en workshops, waarin ze zelf bepaalde vraagstukken op moeten lossen, erg goed helpen om losser te worden en actiever mee te doen. De zaterdagavond, rondom het kampvuur, werd er veel gelachen, gezongen en werden spelletjes gedaan. We hebben een hele goede tijd gehad samen.

Oxamarca is één van de dorpen, waar ze het eerst zelf het werk met de jongeren hebben opgepakt. Wekelijks komen ze samen met een behoorlijke groep, zodanig dat ze het in twee leeftijdgroepen verdeeld hebben. Eén van de jongens die in de leiding zit, vroeg in het laatste trainingsweekend of hij meer copieën van theater-drama-stukjes kon krijgen en daar hebben we voor gezorgd. Hij heeft in zijn dorp een groepje jongeren bijeen gebracht en hard geoefend voor dit weekend, om het voor de rest uit te voeren. Wat is het toch waardevol om ook eigen initiatieven te zien vanuit henzelf. We denken eraan om beetje bij beetje bepaalde groepen te motiveren om, apart van “onze” jeugdweekenden, zelf dit soort activiteiten te organiseren. We proberen steeds meer hen erbij te betrekken in het programma, zodat ze een idee krijgen hoe de zaken werken, en steeds meer kunnen overnemen. Ook nu in Oxamarca zijn de voorgangers en de jeugdleiding vooral organisatorisch heel erg actief en behulpzaam geweest, zo hebben ook Ger en Froukje hard "meegerend" :).

Piobamba is een dorp waar ze net dit jaar met dit werk zijn begonnen. Een groep van 11 jongelui kwamen drie uur lopen naar Oxamarca, om dit weekend mee te mogen maken.

We danken God voor dit groeiende werk en bidden dat Hij, als Heer van de oogst, meer werkers zal doen opstaan, om samen te zaaien en te zien hoe groot Zijn plannen zijn voor deze jongeren en hun dorpen. Bid u met ons mee?



In een spel moesten ze de wapenrusting bij elkaar winnen



Jeugdleider van Piobamba



Er kan nog meer bij...

Vol is nog niet vol genoeg :)

Afgelopen vrijdag tot zondag zijn we het binnenland in geweest om met een groep van 58 jongeren van Sucre (Provincie Celendin) en omstreken een jeugdweekend te vieren. Net voor ons vertrek werden we door de voorganger opgebeld, met de melding dat er dit jaar veel meer jongeren interesse hadden in het meedoen aan deze activiteit. We hadden alles voorbereid voor maximaal 50, en op de inschrijflijsten waren er al 55 aanmeldingen.

Hals over kop moesten we, hoe-dan-ook, zorgen meer mee te kunnen nemen: kopietjes, zangboekjes, programma’s, welkomstgeschenken, brochures, enz. Op zich heel fijn dit toch net van te voren te weten en iets te kunnen regelen, ware het niet dat we veel materiaal een week eerder moesten bestellen bij de Bijbelboekhandel, zodat het van Lima kon worden opgestuurd. Dáár was het nu te laat voor. Uiteindelijk hebben we alles tot 60 kunnen “toveren” . We zouden haast zeggen, dat het maar goed was dat één van de groepen uit een ander dorp verhinderd was, en we uiteindelijk dus met 58 jongelui waren.

Vorig jaar waren deze jongeren, waarvan veel uit niet-Christelijke gezinnen, nog heel erg afwachtend en ook de ouders zagen ´t niet erg zitten om hun kinderen te “interneren” in dergelijke activiteiten van de kerk. De voorganger en zijn vrouw gingen toen huis aan huis om uit te leggen wat zo´n weekend inhoudt. Het nieuws van degenen die toen hebben meegedaan, is schijnbaar goed aangekomen en nu kwamen sommige ouders zelfs smeken of hun kind er nog bij mocht, maar helaas waren de lijsten (en slaapplaatsen) al snel vol.

Werkers gezocht...

De enorme vraag naar dit soort weekenden met jongeren, waarin ze met een grote groep leeftijdgenoten Bijbelstudies doen, spelletjes doen, samen zingen, lachen, kletsen en zien hoe het ook anders gezellig kan zijn, geeft ons extra moed om hiermee door te gaan. We zien ook hierin: de oogst is groot, maar de werkers weinig. We proberen altijd iemand van de jeugdwerkers van de stad mee te nemen naar de dorpen, om mee te doen in zo´n programma, zodat ze zien hoe hun land- en streekgenoten leven en wat hun nood is. Toch is dit heel moeilijk. Het platteland is meer gericht op de stad en de stad weer op de kust, zelden andersom. Dus iemand intereseren en meekrijgen is nog een hele taak en was nu weer niet gelukt. Dan merken we, dat in zo´n grote groep, die andere jaren rond de 40 jongeren lag, het moeilijker is persoonlijk contact te krijgen. We kunnen gelukkig nu veel meer steunen op de jeugdleiders van Sucre, die sinds vorig jaar naar Cajamarca komen voor training, en die we beetje bij beetje ook in deze weekenden meer verantwoordelijkheden willen geven. Zij, onder leiding van hun voorganger, zullen ook degenen moeten zijn die de nazorg doen en de thema´s consolideren, die tijdens het weekend werden aangekaart.

Zoals we al eerder schreven is het centrale thema van dit jaar: DURF ANDERS TE ZIJN! Wat altijd weer heel erg interactief en stimulerend is, zijn de praktische workshops waarin de jongeren in kleine groepjes zelf aan de hand van voorbeelden van jonge mensen uit de Bijbel, bepaalde eigenschappen van die personen of hun leven moeten uitzoeken en daarna aan de rest van de groep uitleggen. Dus niet alleen luisteren, maar ook onderzoeken zodat ze het beter in praktijk kunnen brengen. Één van de materialen die we voor hen hadden meegenomen , was een klein boekje/ brochure, waarin in simpele en eigentijdse taal, het Evangelie wordt uitgelegd. Ze kregen allemaal een boekje voor zichzelf. Alleen als ze iemand in gedachten hadden om zo´n brochure te geven, konden ze er nóg één vragen. Meteen kwam één van de meiden naar me toe om een boekje voor haar vriendin mee te nemen, die er niet bij kon zijn. Promt volgden er veel meer... ze durfde de eerste te zijn... durf anders te zijn!

Sommigen van deze tieners en jeugd, zien we vanaf 2006 opgroeien en zich ontwikkelen in een hele positieve zin. Grappig is te zien dat er binnen zo´n weekend al veranderingen zijn: op de vrijdagavond is iedereen nog afwachtend en stil en zaterdags al meer geklets, gelach en gezelligheid onderling. Sommigen van hen hebben we dit jaar juist moeten missen,anderen zijn naar de stad gaan werken. Bid mee voor hen, zodat ze alles wat ze hebben geleerd mee zullen nemen in hun rugzak, om zich positief te ontwikkelen ten voordele van zichzelf en hun communiteiten.

Nieuwe liedjes leren spelen

Allemaal hun (geestelijke)wapenrusting aan

Zaterdag-school voor kinderen in het binnenland

Tussen kerst en oud en nieuw werd Wilfredo gevraagd, door een lid van onze gemeente, naar een familiereunie te gaan buiten Cajamarca, om daar Gods woord te brengen. Ieder jaar rond dezelfde tijd komt de familie samen, om het overlijden van de vader te herdenken in de kapel dat ter ere van hem is gebouwd, want in de streek wordt hij inmiddels als heilige gezien, die wonderen zou verrichten.

Tijdens dat bezoek werd opgemerkt dat er helemaal geen kerk is in de regio en ze graag daarmee zouden willen beginnen, maar niet wisten hoe. Er zou een lerares in de buurt zijn, die wel wat van het evangelie wist en graag iets met de kinderen zou willen doen.

Zo ontstond het idee om het werk van het kerkje in Cajamarca, uit te breiden naar SAN LUCAS ALTO. Dat is het dorpje dat ligt op ong. 3000 m hoogte, onderdeel van San Silvestre de Cochan, deel van de Provincie San Miguel in de regio van Cajamarca. Het ligt zo´n drie uur met de auto van Cajamarca af, maar gezien er nog helemaal geen kerkjes of groepjes Christenen zijn, is er toch besloten in SAN LUCAS ALTO te beginnen met zondagsschool... beter gezegd, ZATERDAGschool.

Begin mei is Wilfredo met een groep broeders en zusters van Cajamarca naar het dorp gegaan en zijn ze de huizen gaan bezoeken om de kinderen één voor één uit te nodigen voor de eerste bijeenkomst van kinderen.

Afgelopen zaterdag zijn ze dan eindelijk van start gegaan bij het huis van de moeder van Maricela, lid van onze gemeente, die daar woont. Het “lokaal” was een soort opslagplaats bij het huis van modder en stenen, dat eerst helemaal opgeruimd en onkruidvrij moest worden gemaakt. Om twee uur zou de bijeenkomst beginnen en toen waren er nog maar twee kinderen. Maar al gauw kwamen er gekleured puntjes over de bergen aanlopen en werd het een groep van 15 kinderen, waar dit werk mee begonnen is. De huizen in dit dorp liggen heel ver van elkaar verwijderd, en dus moesten de kinderen ver lopen, over bergen en dalen letterlijk, maar het werd een mooi feest.

Rosa en Marcela (uit Cajamarca) zullen dit werk voornamelijk op zich nemen. Om de week zal Wilfredo met een groepje van de kerk naar San Lucas Alto gaan om deze groep op te zetten en te versterken; indien mogelijk ook lokale (grote)mensen erbij betrekken om het na verloop van tijd min of meer zelfstandig te laten functioneren. Maar zo ver zijn we nog lang niet, het belangrijke is dat dit werk is begonnen!



Rosa, 2de van links (groene sjawl)
Marcela: 2de van rechts (rode pet)





Filmpje terwijl ze zingen

Jeugdleiders trainingsweekend

Nieuwe jeugdgroepen aan de slag

Het derde trainingsweekend voor jeugdleiders in Cajamarca is net achter de rug, waarvoor de jeugdleiders uit de dorpen, een paar dagen naar de stad kwamen. Hier krijgen ze dan materiaal, Bijbelstudies en workshops om ze vervolgens met hun tieners en jeugd uit te gaan werken. Vorig jaar zijn we met vier groepen begonnen, die voor het eerst aan de slag gingen met een wekelijks programma in hun dorpen. In de loop der tijd is één van deze groepen zich nu eerst gaan richten op kinderen, maar is er ook een ander dorp bijgekomen, waar nu de tieners een eigen programma krijgen. Dit jaar komen er twee dorpen bij, die zullen beginnen met dit belangrijke werk. Dit betekent dat er in zes dorpen studiegroepen wekelijks zullen samenkomen en op hun eigen niveau en interesses God als Vader en Vriend leren kennen. Hiernaast verzorgen we één keer per jaar in drie verschillende centrale dorpen jeugdweekenden om dit werk te versterken en uit te breiden.

Als we kijken naar sommige kerken in het binnenland, waar conflicten zijn, heeft dit veelal te maken met het leiderschap, of juist het gebrek eraan. De kerkjes in het binnenland zijn al meer dan 20 jaar geleden gevormd, en hebben sinds dien vaak geen vernieuwing gehad van leiders of zelfs leden. Als de voorganger ouder wordt en de taak moet overdragen, gaat dit vaak samen met weerstand voor veranderingen. Vandaar dat dit werk met de nieuwe generatie belangrijk is. Het vormen van nieuwe leiders, die samen met de oude voorgangers het werk kunnen doen, en op een natuurlijkere wijze op den duur kunnen overnemen.

Wees vastberaden en standvastig

L-R: Dalila (achter), Amner, Feliciano en Camilo (vooraan)

De insteek die we hebben is vooral dat er niet impulsief aan iets wordt begonnen en weer wordt neergelegd, maar dat er goed over wordt nagedacht, dat degenen die komen, weten dat er toewijding van ze wordt verwacht en dat t hard werken is, voor hen, voor ons, maar zeker de moeite waard! Zoals God tegen Jozua zei toen hij het volk moest gaan leiden: Nu mijn dienaar Mozes is gestorven, moet jij je gereedmaken... Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij... WEES VASTBERADEN EN STANDVASTIG! (Jozua 1).

We zien hele positieve ontwikkelingen. In Oxamarca zullen ze, door de hoeveelheid jeugd die samenkomt, de groep in tieners en jeugd verdelen, waar we nu speciaal materiaal voor zullen opsturen. Ze willen ook meer gaan doen met theater aan de hand van de theater-workshops die we vorig jaar hebben gehad. Eén van de jeugdleiders van Tupac Amaru is voor werk vertrokken naar de kust, maar Camilo, die altijd met hem mee is gekomen naar de training, heeft het jeugdwerk nu op zich genomen en drie andere jongeren meegenomen naar de training van afgelopen weekend. Ze zijn een dagje langer gebleven, zodat ze extra lesmateriaal mee konden nemen voor het werk met de jongeren van hun dorp.

Jaarplanning

In dit trainingsweekend hebben we zaterdagmiddag met een tienergroep mee mogen doen en ´s avonds met het jeugdprogramma van de kerk hier in Cajamarca. Het doel was ze te laten zien dat iedere groep, leeftijd en cultuur, eigen nood en interesses heeft, eigen interesses heeft; dat ze die moeten leren onderkennen, en daarmee moeten werken. Eén van hun taken nu, is leren plannen... niet iets wat vanzelfsprekend is in dit land :). Het gaat er namelijk niet om dat ze de lessen netjes afwerken, maar ook daarin inspelen op de behoeftes van de groep, de kerk en hun dorp en daarvoor speciale activiteiten leren organiseren.

Gij geheel anders...

Het centrale thema voor het jeugdwerk van dit jaar is: DURF ANDERS TE ZIJN! Over nog geen twee weekjes is het volgende jeugdweekend in Sucre. Rondom dit onderwerp zullen we, zowel in trainingsweekenden als in de jeugdweekenden in het binnenland, de thema´s ontwikkelen. Voor deze jeugdleiders betekent dat: tegen de gewoontes van hun dorpen in te gaan, waar de enige afleiding drank, feesten en jong-kinderen-krijgen is. Het betekent dat de kerk een gezond en aantrekkelijk alternatief moet zoeken en bieden, die tegelijkertijd ook ontwikkeling met zich mee moet brengen. De weg naar de bron gaat tegen de stroom in!

Zo staan we ervoor, en gaan we ervoor

Veldwerk Wilfredo

Werksituatie Wilfredo als Ing. Zootechniek

Na een jaar alleen wat betaalde workshops te hebben gedaan voor enkele projecten, heeft Wilfredo, God zij dank, weer een ingang gekregen in de Burgerlijke Gemeente van de nabijgelegen plaats Baños del Inca. Hij werkt niet direct voor de gemeente, maar heeft de leiding over een driejarig project voor de verbetering van de melkproductie op het platte land van die gemeente. Dit betekent niet dat hij ook voor de volle tijd is aangenomen, gezien iedereen per maand een nieuw contract krijgt en hoopt dat dat de volgende maand weer wordt verlengd.

Hier in Peru, is het werkaanbod sterk verbonden met de contacten die je hebt en niet direct met je capaciteiten of oprechtheid. Wilfredo werkte tot en met 2009 bij deze gemeente: direct, en later via projecten. Doordat er steeds meer ongeregeldheden om hem heen waren en er steeds meer druk was om geld van de projecten voor andere doelen te bestemmen, zoals politieke campagnes, was de werksfeer gespannen. Wilfredo was duidelijk een last voor deze mensen, omdat hij niet meedeed aan dit soort “spelletjes”; en dus, toen het project was afgelopen, werd hem ander werk onthouden. Degenen die wilden sjoemelen, maakten Wilfredo zwart, door te zeggen dat juist hij dit wilde. Het gevolg daarvan was dat hij niet meer werd aangenomen voor ander werk in Baños, en zij anderen dus konden gebruiken voor hun “zaken”.

De nieuw-gekozen burgemeester van Baños is in januari begonnen. Zoals te doen gebruikelijk gaan de meeste ambtenaren van de vorige partij er dan uit en moeten de aanhangers van de nieuwe burgemeester werk krijgen, als dank voor hun steun in zijn verkiezings-campagne. Een vriend van Wilfredo is op die manier aan werk gekomen en heeft toen hem geroepen om samen het project uit te voeren, waar ze nu mee bezig zijn. Na het afgelopen jaar van weinig werk, is dit natuurlijk heel erg welkom. Toch zijn we aan het bidden dat Wilfredo stabieler werk kan vinden, voor zover dat hier bestaat.

In oktober 2010 solliciteerde Wilfredo op een vacature van de melkfabriek Nestlé, hier in Cajamarca. De lokale “bazen” waren hierover positief, maar de Personeelsafdeling in LIMA gaat over alle vacatures in het hele land. Na een paar maanden vroegen ze nogmaals de CV en hoorden we niets meer. We durfden nergens meer op te hopen, tot Wilfredo half maart, weer werd gebeld door Nestlé LIMA, met de vraag of hij nog interesse had. Ze zouden een interview regelen, maar na twee weken hebben we weer niets gehoord. We hebben al een half jaar gewacht en dus kan dit er ook nog wel bij. We hopen dat deze deur toch open gaat, vanwege het feit dat het een privébedrijf is, dat niet staat of valt met politieke veranderingen, en er voorzieningen bij horen als ziektekostenverzekering en pensioenopbouw, ook al betekent het, dat hij onderaan de ladder moet beginnen met puur veld werk, maar door goed werk te leveren, bestaat er ook de mogelijkheid tot groei.

Help ons alsjeblieft met je gebed, gezien de werksfeer in de gemeente Baños weer erg gespannen is rondom de projecten en er erg gesjoemeld wordt met geld.

Werksituatie Judith als Ing. Milieutechnologie

Veldwerk Judith

In maart 2010 werd ik gebeld door een privé universiteit in Cajamarca met het verzoek om les te geven in Milieutechnologie, dus mijn eigen vakgebied. Ook al wilde ik dat graag, toen kon ik ´t nog niet combineren met alle nieuwe re-organisatie rondom de conferenties in de kerken, waar we werkten en daarom begon ik pas in augustus. Ik heb één vak gegeven, 8 uur in de week. Ook bij de Universiteit was er begin 2011 verandering van directeur en leek het erop dat het voor mij daarom ook was afgelopen. Toch werd ik weer gebeld of ik aub een ander (nieuw) vak erbij wilde geven. Een nieuw vak juist op het moment dat we het nieuwe werkseizoen zouden ingaan, zou te veel zijn, en verder zal het vak “Waterkwaliteit” waarschijnlijk op dit moment niet doorgaan, door een tekort aan leerlingen. Afgelopen week heb ik over een thema les gegeven in een milieuconferentie en daar was de nieuwe directeur zeer tevreden over, waardoor ik in augustus zeer waarschijnlijk weer van start kan gaan en dan met twee vakken.

Zendingswerk

We staan nu aan het begin van het nieuwe seizoen betreft het werk met de kerkjes van het binnenland. Eén van mijn hoofdtaken is het organiseren van de leidersconferenties: van slaapplaatsen, tot schrijfmateriaal, en verder het verzorgen van sprekers en workshops. Twee van de drie conferenties zullen we nu in het binnenland uitvoeren, dus niet hier in Cajamarca. Dit is een grotere uitdaging, omdat we niet alles “bij de hand” hebben of even kunnen halen, en niet alle sprekers bereid zijn naar het binnenland af te reizen.

Daarnaast zijn Wilfredo en ik volledig verantwoordelijk voor het jeugdwerk. Dit houdt in dat er jaarlijks op drie verschillende plaatsen jeugdweekenden plaatsvinden, maar ook het ontwikkelen van materiaal en opleiden van nieuwe jeugdleiders voor nu alweer zes verschillende dorpen, waar de jeugd regelmatig bij elkaar komt. Dit werk groeit en heeft echt ons hart.

Wilfredo is daarnaast sinds 7 jaar voorganger van een kleine dochtergemeente van een kerk die aangesloten is bij de “Assemblies of God” (Pinkstergemeente) in Cajamarca. Ik heb ook daar sinds kort de leiding van de tienergroep op me genomen. Hier in de stad is de realiteit heel anders dan in het binnenland en is het soms heel moeilijk om met de jeugd te werken, maar toch zijn de innerlijke conflicten van een tiener universeel en willen we er graag voor ze zijn.

Gods belofte

Wilfredo en ik zijn vanaf vrij vroeg (in jaren) betrokken geweest bij het werk van Ger en Froukje. We hebben daarbij niet hetzelfde werk gedaan, maar juist dat deel van het werk, waar zij geen tijd of mogelijkheden voor hadden, maar wel de nood(zaak) er van tegenkwamen. We merken dat we Gods gaven hierin kwijt kunnen en dat we Gods liefde en bewogenheid voor deze mensen en jongeren voelen. We zijn ons ervan bewust dat onze “seculiere” werksituatie niet erg stabiel is (en dus ook inkomen), gezien de politieke schommelingen en gezien de beperkte tijd dat Ger en Froukje nog in Peru zullen kunnen werken. We werken met dezelfde mensen en houden ook van hen en zouden dat graag zo lang mogelijk willen blijven doen, zoals we dat in de afgelopen jaren hebben mogen opbouwen. Maar we weten ook, dat God ons gebruiken zal, als we ervoor open staan, waar we ook zijn of werken.

JEZUS zegt: Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last. (Mat 6:33-34).

Heel veel liefs, en dank voor jullie meeleven.

Wilfredo en Judith

Psalm 46:1-3 (詩篇 46篇 1-3節)

Bij God vinden wij bescherming. Hij is onze kracht. In de moeilijkste omstandigheden bleek Hij ons altijd te hulp te komen. Daarom kennen wij ook geen angst; al nam de aarde een andere positie in en al scheurden de bergen, die op de zeebodem staan. Laat het water maar bruisen en kolken; laten de bergen maar wankelen door de kracht van het water.

God is our refuge and strength, an ever-present help in trouble. Therefore we will not fear, though the earth give way and the mountains fall into the heart of the sea, though its waters roar and foam and the mountains quake with their surging.

Dios es nuestro amparo y nuestra fortaleza, nuestra ayuda segura en momentos de angustia. Por eso, no temeremos aunque se desmorone la tierra y las montañas se hundan en el fondo del mar; aunque rujan y se encrespen sus aguas, y ante su furia retiemblen los montes.

 Psalm 46:1-3 (詩篇 46篇 1-3節)

(神はわれらの避け所、また力。苦しむとき、そこにある助け。それゆえ、われらは恐れない。たとい、地は変わり山々が海のまなかに移ろうとも。たとい、その水が立ち騒ぎ、あわだっても、その水かさが増して山々が揺れ動いても。)