23 May 2011

Zaterdag-school voor kinderen in het binnenland

Tussen kerst en oud en nieuw werd Wilfredo gevraagd, door een lid van onze gemeente, naar een familiereunie te gaan buiten Cajamarca, om daar Gods woord te brengen. Ieder jaar rond dezelfde tijd komt de familie samen, om het overlijden van de vader te herdenken in de kapel dat ter ere van hem is gebouwd, want in de streek wordt hij inmiddels als heilige gezien, die wonderen zou verrichten.

Tijdens dat bezoek werd opgemerkt dat er helemaal geen kerk is in de regio en ze graag daarmee zouden willen beginnen, maar niet wisten hoe. Er zou een lerares in de buurt zijn, die wel wat van het evangelie wist en graag iets met de kinderen zou willen doen.

Zo ontstond het idee om het werk van het kerkje in Cajamarca, uit te breiden naar SAN LUCAS ALTO. Dat is het dorpje dat ligt op ong. 3000 m hoogte, onderdeel van San Silvestre de Cochan, deel van de Provincie San Miguel in de regio van Cajamarca. Het ligt zo´n drie uur met de auto van Cajamarca af, maar gezien er nog helemaal geen kerkjes of groepjes Christenen zijn, is er toch besloten in SAN LUCAS ALTO te beginnen met zondagsschool... beter gezegd, ZATERDAGschool.

Begin mei is Wilfredo met een groep broeders en zusters van Cajamarca naar het dorp gegaan en zijn ze de huizen gaan bezoeken om de kinderen één voor één uit te nodigen voor de eerste bijeenkomst van kinderen.

Afgelopen zaterdag zijn ze dan eindelijk van start gegaan bij het huis van de moeder van Maricela, lid van onze gemeente, die daar woont. Het “lokaal” was een soort opslagplaats bij het huis van modder en stenen, dat eerst helemaal opgeruimd en onkruidvrij moest worden gemaakt. Om twee uur zou de bijeenkomst beginnen en toen waren er nog maar twee kinderen. Maar al gauw kwamen er gekleured puntjes over de bergen aanlopen en werd het een groep van 15 kinderen, waar dit werk mee begonnen is. De huizen in dit dorp liggen heel ver van elkaar verwijderd, en dus moesten de kinderen ver lopen, over bergen en dalen letterlijk, maar het werd een mooi feest.

Rosa en Marcela (uit Cajamarca) zullen dit werk voornamelijk op zich nemen. Om de week zal Wilfredo met een groepje van de kerk naar San Lucas Alto gaan om deze groep op te zetten en te versterken; indien mogelijk ook lokale (grote)mensen erbij betrekken om het na verloop van tijd min of meer zelfstandig te laten functioneren. Maar zo ver zijn we nog lang niet, het belangrijke is dat dit werk is begonnen!




Rosa, 2de van links (groene sjawl)
Marcela: 2de van rechts (rode pet)



Filmpje terwijl ze zingen

16 May 2011

Jeugdleiders trainingsweekend

Nieuwe jeugdgroepen aan de slag

Het derde trainingsweekend voor jeugdleiders in Cajamarca is net achter de rug, waarvoor de jeugdleiders uit de dorpen, een paar dagen naar de stad kwamen. Hier krijgen ze dan materiaal, Bijbelstudies en workshops om ze vervolgens met hun tieners en jeugd uit te gaan werken. Vorig jaar zijn we met vier groepen begonnen, die voor het eerst aan de slag gingen met een wekelijks programma in hun dorpen. In de loop der tijd is één van deze groepen zich nu eerst gaan richten op kinderen, maar is er ook een ander dorp bijgekomen, waar nu de tieners een eigen programma krijgen. Dit jaar komen er twee dorpen bij, die zullen beginnen met dit belangrijke werk. Dit betekent dat er in zes dorpen studiegroepen wekelijks zullen samenkomen en op hun eigen niveau en interesses God als Vader en Vriend leren kennen. Hiernaast verzorgen we één keer per jaar in drie verschillende centrale dorpen jeugdweekenden om dit werk te versterken en uit te breiden.

Als we kijken naar sommige kerken in het binnenland, waar conflicten zijn, heeft dit veelal te maken met het leiderschap, of juist het gebrek eraan. De kerkjes in het binnenland zijn al meer dan 20 jaar geleden gevormd, en hebben sinds dien vaak geen vernieuwing gehad van leiders of zelfs leden. Als de voorganger ouder wordt en de taak moet overdragen, gaat dit vaak samen met weerstand voor veranderingen. Vandaar dat dit werk met de nieuwe generatie belangrijk is. Het vormen van nieuwe leiders, die samen met de oude voorgangers het werk kunnen doen, en op een natuurlijkere wijze op den duur kunnen overnemen.

Wees vastberaden en standvastig

L-R: Dalila (achter), Amner, Feliciano en Camilo (vooraan)
De insteek die we hebben is vooral dat er niet impulsief aan iets wordt begonnen en weer wordt neergelegd, maar dat er goed over wordt nagedacht, dat degenen die komen, weten dat er toewijding van ze wordt verwacht en dat t hard werken is, voor hen, voor ons, maar zeker de moeite waard! Zoals God tegen Jozua zei toen hij het volk moest gaan leiden: Nu mijn dienaar Mozes is gestorven, moet jij je gereedmaken... Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de HEER, je God, staat je bij... WEES VASTBERADEN EN STANDVASTIG! (Jozua 1).

We zien hele positieve ontwikkelingen. In Oxamarca zullen ze, door de hoeveelheid jeugd die samenkomt, de groep in tieners en jeugd verdelen, waar we nu speciaal materiaal voor zullen opsturen. Ze willen ook meer gaan doen met theater aan de hand van de theater-workshops die we vorig jaar hebben gehad. Eén van de jeugdleiders van Tupac Amaru is voor werk vertrokken naar de kust, maar Camilo, die altijd met hem mee is gekomen naar de training, heeft het jeugdwerk nu op zich genomen en drie andere jongeren meegenomen naar de training van afgelopen weekend. Ze zijn een dagje langer gebleven, zodat ze extra lesmateriaal mee konden nemen voor het werk met de jongeren van hun dorp.

Jaarplanning
In dit trainingsweekend hebben we zaterdagmiddag met een tienergroep mee mogen doen en ´s avonds met het jeugdprogramma van de kerk hier in Cajamarca. Het doel was ze te laten zien dat iedere groep, leeftijd en cultuur, eigen nood en interesses heeft, eigen interesses heeft; dat ze die moeten leren onderkennen, en daarmee moeten werken. Eén van hun taken nu, is leren plannen... niet iets wat vanzelfsprekend is in dit land :). Het gaat er namelijk niet om dat ze de lessen netjes afwerken, maar ook daarin inspelen op de behoeftes van de groep, de kerk en hun dorp en daarvoor speciale activiteiten leren organiseren.

Gij geheel anders...

Het centrale thema voor het jeugdwerk van dit jaar is: DURF ANDERS TE ZIJN! Over nog geen twee weekjes is het volgende jeugdweekend in Sucre. Rondom dit onderwerp zullen we, zowel in trainingsweekenden als in de jeugdweekenden in het binnenland, de thema´s ontwikkelen. Voor deze jeugdleiders betekent dat: tegen de gewoontes van hun dorpen in te gaan, waar de enige afleiding drank, feesten en jong-kinderen-krijgen is. Het betekent dat de kerk een gezond en aantrekkelijk alternatief moet zoeken en bieden, die tegelijkertijd ook ontwikkeling met zich mee moet brengen. De weg naar de bron gaat tegen de stroom in!

24 Mar 2011

Zo staan we ervoor, en gaan we ervoor


Veldwerk Wilfredo
Werksituatie Wilfredo als Ing. Zootechniek

Na een jaar alleen wat betaalde workshops te hebben gedaan voor enkele projecten, heeft Wilfredo, God zij dank, weer een ingang gekregen in de Burgerlijke Gemeente van de nabijgelegen plaats Baños del Inca. Hij werkt niet direct voor de gemeente, maar heeft de leiding over een driejarig project voor de verbetering van de melkproductie op het platte land van die gemeente. Dit betekent niet dat hij ook voor de volle tijd is aangenomen, gezien iedereen per maand een nieuw contract krijgt en hoopt dat dat de volgende maand weer wordt verlengd.

Hier in Peru, is het werkaanbod sterk verbonden met de contacten die je hebt en niet direct met je capaciteiten of oprechtheid. Wilfredo werkte tot en met 2009 bij deze gemeente: direct, en later via projecten. Doordat er steeds meer ongeregeldheden om hem heen waren en er steeds meer druk was om geld van de projecten voor andere doelen te bestemmen, zoals politieke campagnes, was de werksfeer gespannen. Wilfredo was duidelijk een last voor deze mensen, omdat hij niet meedeed aan dit soort “spelletjes”; en dus, toen het project was afgelopen, werd hem ander werk onthouden. Degenen die wilden sjoemelen, maakten Wilfredo zwart, door te zeggen dat juist hij dit wilde. Het gevolg daarvan was dat hij niet meer werd aangenomen voor ander werk in Baños, en zij anderen dus konden gebruiken voor hun “zaken”.

De nieuw-gekozen burgemeester van Baños is in januari begonnen. Zoals te doen gebruikelijk gaan de meeste ambtenaren van de vorige partij er dan uit en moeten de aanhangers van de nieuwe burgemeester werk krijgen, als dank voor hun steun in zijn verkiezings-campagne. Een vriend van Wilfredo is op die manier aan werk gekomen en heeft toen hem geroepen om samen het project uit te voeren, waar ze nu mee bezig zijn. Na het afgelopen jaar van weinig werk, is dit natuurlijk heel erg welkom. Toch zijn we aan het bidden dat Wilfredo stabieler werk kan vinden, voor zover dat hier bestaat.

In oktober 2010 solliciteerde Wilfredo op een vacature van de melkfabriek Nestlé, hier in Cajamarca. De lokale “bazen” waren hierover positief, maar de Personeelsafdeling in LIMA gaat over alle vacatures in het hele land. Na een paar maanden vroegen ze nogmaals de CV en hoorden we niets meer. We durfden nergens meer op te hopen, tot Wilfredo half maart, weer werd gebeld door Nestlé LIMA, met de vraag of hij nog interesse had. Ze zouden een interview regelen, maar na twee weken hebben we weer niets gehoord. We hebben al een half jaar gewacht en dus kan dit er ook nog wel bij. We hopen dat deze deur toch open gaat, vanwege het feit dat het een privébedrijf is, dat niet staat of valt met politieke veranderingen, en er voorzieningen bij horen als ziektekostenverzekering en pensioenopbouw, ook al betekent het, dat hij onderaan de ladder moet beginnen met puur veld werk, maar door goed werk te leveren, bestaat er ook de mogelijkheid tot groei.

Help ons alsjeblieft met je gebed, gezien de werksfeer in de gemeente Baños weer erg gespannen is rondom de projecten en er erg gesjoemeld wordt met geld.

Werksituatie Judith als Ing. Milieutechnologie
Veldwerk Judith
In maart 2010 werd ik gebeld door een privé universiteit in Cajamarca met het verzoek om les te geven in Milieutechnologie, dus mijn eigen vakgebied. Ook al wilde ik dat graag, toen kon ik ´t nog niet combineren met alle nieuwe re-organisatie rondom de conferenties in de kerken, waar we werkten en daarom begon ik pas in augustus. Ik heb één vak gegeven, 8 uur in de week. Ook bij de Universiteit was er begin 2011 verandering van directeur en leek het erop dat het voor mij daarom ook was afgelopen. Toch werd ik weer gebeld of ik aub een ander (nieuw) vak erbij wilde geven. Een nieuw vak juist op het moment dat we het nieuwe werkseizoen zouden ingaan, zou te veel zijn, en verder zal het vak “Waterkwaliteit” waarschijnlijk op dit moment niet doorgaan, door een tekort aan leerlingen. Afgelopen week heb ik over een thema les gegeven in een milieuconferentie en daar was de nieuwe directeur zeer tevreden over, waardoor ik in augustus zeer waarschijnlijk weer van start kan gaan en dan met twee vakken.

Zendingswerk

We staan nu aan het begin van het nieuwe seizoen betreft het werk met de kerkjes van het binnenland. Eén van mijn hoofdtaken is het organiseren van de leidersconferenties: van slaapplaatsen, tot schrijfmateriaal, en verder het verzorgen van sprekers en workshops. Twee van de drie conferenties zullen we nu in het binnenland uitvoeren, dus niet hier in Cajamarca. Dit is een grotere uitdaging, omdat we niet alles “bij de hand” hebben of even kunnen halen, en niet alle sprekers bereid zijn naar het binnenland af te reizen.

Daarnaast zijn Wilfredo en ik volledig verantwoordelijk voor het jeugdwerk. Dit houdt in dat er jaarlijks op drie verschillende plaatsen jeugdweekenden plaatsvinden, maar ook het ontwikkelen van materiaal en opleiden van nieuwe jeugdleiders voor nu alweer zes verschillende dorpen, waar de jeugd regelmatig bij elkaar komt. Dit werk groeit en heeft echt ons hart.

Wilfredo is daarnaast sinds 7 jaar voorganger van een kleine dochtergemeente van een kerk die aangesloten is bij de “Assemblies of God” (Pinkstergemeente) in Cajamarca. Ik heb ook daar sinds kort de leiding van de tienergroep op me genomen. Hier in de stad is de realiteit heel anders dan in het binnenland en is het soms heel moeilijk om met de jeugd te werken, maar toch zijn de innerlijke conflicten van een tiener universeel en willen we er graag voor ze zijn.

Gods belofte

Wilfredo en ik zijn vanaf vrij vroeg (in jaren) betrokken geweest bij het werk van Ger en Froukje. We hebben daarbij niet hetzelfde werk gedaan, maar juist dat deel van het werk, waar zij geen tijd of mogelijkheden voor hadden, maar wel de nood(zaak) er van tegenkwamen. We merken dat we Gods gaven hierin kwijt kunnen en dat we Gods liefde en bewogenheid voor deze mensen en jongeren voelen. We zijn ons ervan bewust dat onze “seculiere” werksituatie niet erg stabiel is (en dus ook inkomen), gezien de politieke schommelingen en gezien de beperkte tijd dat Ger en Froukje nog in Peru zullen kunnen werken. We werken met dezelfde mensen en houden ook van hen en zouden dat graag zo lang mogelijk willen blijven doen, zoals we dat in de afgelopen jaren hebben mogen opbouwen. Maar we weten ook, dat God ons gebruiken zal, als we ervoor open staan, waar we ook zijn of werken.

JEZUS zegt: Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last. (Mat 6:33-34).

Heel veel liefs, en dank voor jullie meeleven.
Wilfredo en Judith

22 Mar 2011

Psalm 46:1-3 (詩篇 46篇 1-3節)

Bij God vinden wij bescherming. Hij is onze kracht. In de moeilijkste omstandigheden bleek Hij ons altijd te hulp te komen. Daarom kennen wij ook geen angst; al nam de aarde een andere positie in en al scheurden de bergen, die op de zeebodem staan. Laat het water maar bruisen en kolken; laten de bergen maar wankelen door de kracht van het water.

God is our refuge and strength, an ever-present help in trouble. Therefore we will not fear, though the earth give way and the mountains fall into the heart of the sea, though its waters roar and foam and the mountains quake with their surging.

Dios es nuestro amparo y nuestra fortaleza, nuestra ayuda segura en momentos de angustia. Por eso, no temeremos aunque se desmorone la tierra y las montañas se hundan en el fondo del mar; aunque rujan y se encrespen sus aguas, y ante su furia retiemblen los montes.

 Psalm 46:1-3 (詩篇 46篇 1-3節)

(神はわれらの避け所、また力。苦しむとき、そこにある助け。それゆえ、われらは恐れない。たとい、地は変わり山々が海のまなかに移ろうとも。たとい、その水が立ち騒ぎ、あわだっても、その水かさが増して山々が揺れ動いても。)

18 Feb 2011

Ontwikkelingshulp via de NGO Boom des Levens

Ik kwam in de IS (het magazine over Internationale Samenwerking) deze strip tegen en moest denken aan wat we van de week in de nieuwsbrief hebben geschreven...

Rehabilitatieprogramma voor kinderen met een handicap

In Nederland krijgt het Lilianefonds geen geld meer van de regering en moeten ze alles doen met donaties, dat betekent 15% minder inkomsten voor hen en dus ook voor ons. Verder ligt de nadruk van de hulp aan gehandicapte kinderen voor het Lilianefonds in Afrika. Peru wordt niet meer beschouwd als een arm land, maar een land in ontwikkeling en dus valt het in veel internationale hulpprogramma´s buiten de boot.

Op zich is het natuurlijk mooi dat Peru macro-economisch in de lift zit, maar de economische groei van Peru is vooral te danken aan de export van grote bedrijven in de grote steden, voornamelijk aan de kust. De mensen in het binnenland, en helemaal de boeren in de dorpen merken er weinig van, dus ook niet de families waar een gezondheidsprobleem is. Ze leven in de hoogvlaktes nog altijd op hetzelfde niveau als 15 of 25 jaar geleden. We proberen de eindjes aan elkaar te knopen en toch zoveel mogelijk te helpen als we een kind met problemen tegenkomen. Dat is ook als ze (nog) niet bij de plaatselijke kerk horen, zoals Lisbeth.

Vorige week kon ik Lisbeth met haar vader naar Lima sturen, gezien we veel medische specialisten en centra niet in Cajamarca hebben. Zij heeft een “horrelvoet”, d.w.z. haar voet zit gedraaid aan haar been. Als een kind als baby met zo’n voet wordt geboren, kan met een geschikte behandeling zo’n voet nog rechtgroeien en komt het helemaal goed. In dit geval is dat bij Lisbeth niet gebeurd, nu is ze 10 en kan niet goed lopen. Haar voet is helemaal krom gegroeid. In Lima is ze opgenomen in een kliniek, die zich gespecialiseerd heeft in orthopedische operaties bij kinderen. Eerst wordt geprobeerd om de banden en spieren van de voet wat op te rekken met gipsverbanden en daarna zal Lisbeth geopereerd worden. Al die tijd is haar vader bij haar en kan dus niet op het land werken. Gelukkig zijn ze, in dit geval, niet de armsten en is haar familie bereid in de behandeling bij te dragen, want vanaf 2011 gaat alles bij het Lilianefonds veranderen en dus worden veel onkosten niet meer gedekt.


Revalidatiearts Rubi Mostacero

Er is ook nog een ander meisje, Patricia, met een heupluxatie. Zij is al 12 jaar en heeft erg veel pijn. Er is al veel scheefgegroeid en dus is een operatie heel noodzakelijk. Deze familie is ook minder arm, maar kennelijk zien ze enorm op tegen hun eigen bijdrage: tijd, moeite en reiskosten, want nadat ze hier waren geweest en we afspraken hadden gemaakt voor hun reis, kwamen ze niet meer terug, terwijl ze een behoorlijk bedrag van het Lilianefonds krijgen voor de operatie in Lima. In het binnenland is er vaak ook een mentaliteit van: is dit een goede investering of niet? Een kind met een handicap wordt meestal niet bij de dagelijkse zaken betrokken en wordt vaak niet in acht genomen. Het is heel verdrietig als het niet lukt om de ouders van de noodzaak van behandeling van een kind te overtuigen, want het kind wordt de dupe en die zou je zo graag willen helpen. Dit is elke keer weer een punt van gebed. We werken met families, niet alleen met de kinderen en als de familie het af laat weten, kunnen we niet verder komen. 

Webpagina van onze NGO:

22 Dec 2010

Wilfredo & Judith