 |
| Veldwerk Wilfredo |
Na een jaar alleen wat betaalde workshops te hebben gedaan voor enkele projecten, heeft Wilfredo, God zij dank, weer een ingang gekregen in de Burgerlijke Gemeente van de nabijgelegen plaats Baños del Inca. Hij werkt niet direct voor de gemeente, maar heeft de leiding over een driejarig project voor de verbetering van de melkproductie op het platte land van die gemeente. Dit betekent niet dat hij ook voor de volle tijd is aangenomen, gezien iedereen per maand een nieuw contract krijgt en hoopt dat dat de volgende maand weer wordt verlengd.
Hier in Peru, is het werkaanbod sterk verbonden met de contacten die je hebt en niet direct met je capaciteiten of oprechtheid. Wilfredo werkte tot en met 2009 bij deze gemeente: direct, en later via projecten. Doordat er steeds meer ongeregeldheden om hem heen waren en er steeds meer druk was om geld van de projecten voor andere doelen te bestemmen, zoals politieke campagnes, was de werksfeer gespannen. Wilfredo was duidelijk een last voor deze mensen, omdat hij niet meedeed aan dit soort “spelletjes”; en dus, toen het project was afgelopen, werd hem ander werk onthouden. Degenen die wilden sjoemelen, maakten Wilfredo zwart, door te zeggen dat juist hij dit wilde. Het gevolg daarvan was dat hij niet meer werd aangenomen voor ander werk in Baños, en zij anderen dus konden gebruiken voor hun “zaken”.
De nieuw-gekozen burgemeester van Baños is in januari begonnen. Zoals te doen gebruikelijk gaan de meeste ambtenaren van de vorige partij er dan uit en moeten de aanhangers van de nieuwe burgemeester werk krijgen, als dank voor hun steun in zijn verkiezings-campagne. Een vriend van Wilfredo is op die manier aan werk gekomen en heeft toen hem geroepen om samen het project uit te voeren, waar ze nu mee bezig zijn. Na het afgelopen jaar van weinig werk, is dit natuurlijk heel erg welkom. Toch zijn we aan het bidden dat Wilfredo stabieler werk kan vinden, voor zover dat hier bestaat.
In oktober 2010 solliciteerde Wilfredo op een vacature van de melkfabriek Nestlé, hier in Cajamarca. De lokale “bazen” waren hierover positief, maar de Personeelsafdeling in LIMA gaat over alle vacatures in het hele land. Na een paar maanden vroegen ze nogmaals de CV en hoorden we niets meer. We durfden nergens meer op te hopen, tot Wilfredo half maart, weer werd gebeld door Nestlé LIMA, met de vraag of hij nog interesse had. Ze zouden een interview regelen, maar na twee weken hebben we weer niets gehoord. We hebben al een half jaar gewacht en dus kan dit er ook nog wel bij. We hopen dat deze deur toch open gaat, vanwege het feit dat het een privébedrijf is, dat niet staat of valt met politieke veranderingen, en er voorzieningen bij horen als ziektekostenverzekering en pensioenopbouw, ook al betekent het, dat hij onderaan de ladder moet beginnen met puur veld werk, maar door goed werk te leveren, bestaat er ook de mogelijkheid tot groei.
Help ons alsjeblieft met je gebed, gezien de werksfeer in de gemeente Baños weer erg gespannen is rondom de projecten en er erg gesjoemeld wordt met geld.
Werksituatie Judith als Ing. Milieutechnologie
 |
| Veldwerk Judith |
In maart 2010 werd ik gebeld door een privé universiteit in Cajamarca met het verzoek om les te geven in Milieutechnologie, dus mijn eigen vakgebied. Ook al wilde ik dat graag, toen kon ik ´t nog niet combineren met alle nieuwe re-organisatie rondom de conferenties in de kerken, waar we werkten en daarom begon ik pas in augustus. Ik heb één vak gegeven, 8 uur in de week. Ook bij de Universiteit was er begin 2011 verandering van directeur en leek het erop dat het voor mij daarom ook was afgelopen. Toch werd ik weer gebeld of ik aub een ander (nieuw) vak erbij wilde geven. Een nieuw vak juist op het moment dat we het nieuwe werkseizoen zouden ingaan, zou te veel zijn, en verder zal het vak “Waterkwaliteit” waarschijnlijk op dit moment niet doorgaan, door een tekort aan leerlingen. Afgelopen week heb ik over een thema les gegeven in een milieuconferentie en daar was de nieuwe directeur zeer tevreden over, waardoor ik in augustus zeer waarschijnlijk weer van start kan gaan en dan met twee vakken.
Zendingswerk
We staan nu aan het begin van het nieuwe seizoen betreft het werk met de kerkjes van het binnenland. Eén van mijn hoofdtaken is het organiseren van de leidersconferenties: van slaapplaatsen, tot schrijfmateriaal, en verder het verzorgen van sprekers en workshops. Twee van de drie conferenties zullen we nu in het binnenland uitvoeren, dus niet hier in Cajamarca. Dit is een grotere uitdaging, omdat we niet alles “bij de hand” hebben of even kunnen halen, en niet alle sprekers bereid zijn naar het binnenland af te reizen.
Daarnaast zijn Wilfredo en ik volledig verantwoordelijk voor het jeugdwerk. Dit houdt in dat er jaarlijks op drie verschillende plaatsen jeugdweekenden plaatsvinden, maar ook het ontwikkelen van materiaal en opleiden van nieuwe jeugdleiders voor nu alweer zes verschillende dorpen, waar de jeugd regelmatig bij elkaar komt. Dit werk groeit en heeft echt ons hart.
Wilfredo is daarnaast sinds 7 jaar voorganger van een kleine dochtergemeente van een kerk die aangesloten is bij de “Assemblies of God” (Pinkstergemeente) in Cajamarca. Ik heb ook daar sinds kort de leiding van de tienergroep op me genomen. Hier in de stad is de realiteit heel anders dan in het binnenland en is het soms heel moeilijk om met de jeugd te werken, maar toch zijn de innerlijke conflicten van een tiener universeel en willen we er graag voor ze zijn.
Gods belofte
Wilfredo en ik zijn vanaf vrij vroeg (in jaren) betrokken geweest bij het werk van Ger en Froukje. We hebben daarbij niet hetzelfde werk gedaan, maar juist dat deel van het werk, waar zij geen tijd of mogelijkheden voor hadden, maar wel de nood(zaak) er van tegenkwamen. We merken dat we Gods gaven hierin kwijt kunnen en dat we Gods liefde en bewogenheid voor deze mensen en jongeren voelen. We zijn ons ervan bewust dat onze “seculiere” werksituatie niet erg stabiel is (en dus ook inkomen), gezien de politieke schommelingen en gezien de beperkte tijd dat Ger en Froukje nog in Peru zullen kunnen werken. We werken met dezelfde mensen en houden ook van hen en zouden dat graag zo lang mogelijk willen blijven doen, zoals we dat in de afgelopen jaren hebben mogen opbouwen. Maar we weten ook, dat God ons gebruiken zal, als we ervoor open staan, waar we ook zijn of werken.
JEZUS zegt: Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last. (Mat 6:33-34).
Heel veel liefs, en dank voor jullie meeleven.
Wilfredo en Judith
